Kavyapushpa-Kavitri Durga Mate, Sahitya Visha katha kadambari kavy.
आई शब्द ईश्र्वरा समान ..
नेहमीच करेन त्याचा सन्मान ..
मातेचा त्या चुकूनही करणार नाही अपमान ..
डोळ्यात तिच्या पाणी येईल ..
तिच्या डोळ्यातील पाण्याचं कारण मी असेल ..
असं जेव्हा होईल ...
तेव्हा मी एक मुलगी म्हणून योग्य नसेल ..
लहान पणापासून ते आतापर्यंत ..
खूप चुका केल्या .....
तरीही तिने क्षमाच केलं ..
खरच देवाने मला जन्मतःच ..
आई सारखं छान गिफ्ट दिलं ..
थॅन्क्स गॉड ...
दुर्गा मते
नाही कळले कधी ,
गीत ओठांवर हे आले कधी ..
सुर काळजाचे छेडताना झाले मी अजनबी ..
नाही कळले कधी ...
गुंज मनीचे मी बोलले तुला ..
तुझ्यात विसवतांना विसरले मला ..
नाही कळले कधी ..
वाट बघते हे पैंजण तुझी ...
त्याला ओढ आहे तुझ्या येण्याची ...
मी विसरली कशी ....
नाही कळले कधी ,
भाव माझे मला ..
सांगायचे राहिले तुला ..
नाही कळले कधी ,
सांगण्या आधी कळले तुला ..
नाही कळले कधी माझे मला ..
दुर्गा मते
वृक्ष वल्लीच्या छायेत ...( त्याच्या किनाऱ्यावर वृक्ष आहेत समुद्र तो हसतो ...
सुख - दुःख प्रेम त्याग अनुभवतो ...
शांत शांत रात्री ,
एकटे पणाचे दुःख विसरतो ...
पाणी त्याची सावली तिच्याच मिसळतो ..
समुद्र पक्षी त्याची शोभा वाढवतो ..
किनाऱ्यावर त्याच्या वसलेलं वृक्ष ..
साथ देण्यास त्याची असे सदा दक्ष ..
मिळून मिसळून जगणे एवढेच त्यांचे लक्ष ..
भरती - ओहोटीच्या तालावर ,
मात करायची जीवनावर .....
असे मनी रुजवले ...
त्या समुद्राने स्वतःवर कुंपण घालून घेतले .जीवन त्याचे - छोट्या - छोट्या बहिणीसाठी त्यागीले ,( नद्या येऊन त्याला मिळतात )
मानवाची तहान भागवण्याचे वरदान त्यास लाभले ..जीवनसत्व ही त्यात अंकुरले ..( मीठ )
त्याच्या अस्तित्वाने मानवाचे कल्याण झाले ..
दुर्गा मते
कल्पनेने भरलेले जग ...
सुंदर वाटते ...
अनोळखी स्वप्न नजरेस भावते ..
छंद ते जीवास लावते ..
हळुवार मनी स्पर्श करते ..
अल्लड वारा तो , त्यासवे उडते ..
झेप घेण्याची स्वप्न बघते ...
उमलून ही पुन्हा मातीत रुजते ..
शाल पांघरून
..हुंदके येतात हंबरून ..
गायी - वासराच्या प्रेमाला येतो पुर ..
स्वप्नाच्या गावी ...गाते मी सुर ..
कल्पने च्या जगात मीच परी ..
आणि मीच राणी असते ..
प्रिन्स च्या येण्याची वाट बघत असते ....
दुर्गा मते
हा विषय असा तसा नाही. सुचला आज एका मैत्रिणीशी खूप वाद घातला ..😜😜मी वाद घालण्याच्या बाबतीत अव्वल आहे . कोणीही मला अवॉर्ड देईल .😂😂 पार्ट ऑफ जोक .
सकारात्मक नजर असेल ना तर जग सुंदर दिसेल . आणि तिचं नजर जर नकारात्मक असेल ना , तर सुंदर असणार जग ही कुरूप वाटेल .
असच एक वाक्य तिने ऐकवल ..." मतलबी दुनिया " हे शब्द मला खूप खटकले . कारण ह्या मतलबी दूनियात ही खूप चांगले माणस आहेत . सगळेच सारखे नसतात . खूप वाईट लोक असतात . हेचं वाक्य जर उलट करून बघितल तर किती छान होईल .
" सगळे च सारखे नसतात . खूप चांगली माणस ह्या समाजात असतात . " ऐकायला ही किती छान वाटतं . हे वाक्य आणि खरच हे वाक्य खरं आहे . सगळेच माणस चांगली नसतात . आणि सगळेच माणस वाईट ही नसतात . 50- 50 टक्के समजू आपण .
Infact कुठलाच व्यक्ती वाईट नसतो . त्या व्यक्तींमधली गुण वाईट असतात. ती वाईट गुण न बघता त्याच्यातील फक्त चांगले गुण बघून व्यक्ती जज करायचा . म्हणजे त्या व्यक्ती बद्दल असणाऱ्या तक्रारी कमी होतात . आणि त्या व्यक्ती साठी जो फॉर्म्युला वापरला ना तोच फॉर्म्युला समाजातील इतर लोकांसाठी यूज करायचा . म्हणजे आपल्याला हे जग सुंदर दिसेल . ह्या जगातील प्रत्येक व्यक्ती सुंदर वाट्टेल .
आपले विचार चांगले असतील ना . तरच आपल्याला जग चांगलं वाट्टेल .
खरं तर ह्या जगात कोणीच कोणाचं नसत . रक्ताची असतात . पण ती ही वेळ प्रसंगी कामी येईल की नाही. ह्याची खात्री नसते. मानलेली असतात . अपेक्षा नसताना ती अनेकदा गरजेच्या वेळी उपयोगी येतात. किती आभास आहे . हा आभास नाही आपले - परके मनी रुजवू नये . ही नवी शिकवण आहे . तिचं ज्ञान घेणं राहूनच गेलं . मानवाचं जीवन ' ये दुनिया मतलबी ' वाक्य गिरवण्यातच सरलं .
अहो ह्या मतलबी दूनियेत आपण राहतो . वावरतो . त्या मतलबी दुनियेत आपली गणना सहज होऊ शकते . हे न विसरणे जमल म्हणजे ' दुनिया मतलबी ' हे वाक्य पुन्हा म्हणण्याची हिम्मत होणार नाही .
हा लेख लिहिण्याचा उद्देश एवढाच.
दुनिया मतलबी नहीं है ।
मतलबी तो अपनी नजर है ।।
जब दुनिया हमारे हिसाब से चलने लगती है ।
तब वो हमे प्यारी लगती है ।।
और वो जब उनके हिसाब से चलने लगते है ।।
तब वो हमें मतलबी लगने लगती है ।।
मतलबी दुनिया नहीं ।।
मतलबी तो अपनी नजर है ।।
दुर्गा मते...
माझ्या एवढं प्रेम ,
तुझ्यावर कोणीच करू शकत नाही ,
कारण मला तुझ्या कडून कोणतीच अपेक्षा नाही हे ..
तू माझ्या नावापुढे तुझ नाव लावावं ...
माझ्यासाठी साऱ्या जगाशी भांडांव ..
अशा कोणत्याच खुळ्या अपेक्षा माझ्या नाही ...
मी तुझ्यावर निस्वार्थ प्रेम करते ....
तुझ्या सोबत सात पावलं ,
चालण्याच स्वप्न पाहत नाही ..
सात जन्म तुझा सहवास लाभावा एवढंच वाटतं ..
तुझ्या पासून दूर जाण्याचं धुकं मनात दाटत ..
मला तुझ्याकडून कसल्याच अपेक्षा नव्हत्या .
आणि कधी नसेन ..
अपेक्षा फक्तं एवढीच ..
माझ्या प्रेमाचा तू स्वीकार करावा ,
आणि आपलं नातं आपल्या दोघांपुरतं ..
अभाधित ठेवावं ..
दुर्गा मते
रुसवा तुझा नवा नाही मला ...
ऐक ना रे , माझ्या बाळा ..
खाऊन घे दुधाचा खवा ....
बनवून देते तुला तूप घालून रवा ..
ऐक ना रे बाळा ...
नाक झाले पार लाल.
रूसून बसले ते , गुबुगुबु गाल ..
सोड ना रे राग ...
नाही गेला अजुन राग ?
मी नाही एवढ्यात थकले ,
जरा थांब ...
ऐक ना रे बाळा ,
School bag तुझी ओपन करून बघ ...
मला एक घट्ट मिठी मार मग ..
हवं होतं तुला छान बुक ..
मला बघायचा होता तुझ्या रागाचा लुक.
म्हणून केली मी तुला serprise देण्याची चूक ....
ऐक ना रे , बाळा ...
जाऊन बघ जरा ..
आनंद तुझा खरा ..
मग घेते मी मिठीत माझ्या .
माझ्या पिल्ला तुला ..
दुर्गा मते
आज मी एक छान लेख लिहिनार आहे ..
' एवढंच का तिच्या जन्माच रहस्य ' शीर्षकावरून लेखाचा विषय लक्षात आलाच असेल ...
तिच्या मुळे घराचं गोकुळ होतं .
अंगणी पडलेलं तिचं पहिलं पाऊल ..
लक्ष्मीचं रूप भासतं ...
तरीही तिचं जगणं दुसऱ्यावर ओझच असतं ..
हो ओझचं असतं ...
मी स्वतः नाही म्हणत माझे स्वतःचे अनुभव हे वाक्य बोलत आहे . आणि आसपासची परिस्थिती मला हे वाक्य बोलायला भाग पाडत आहे .
आई वडील माझे असो , किंवा इतर कोणाचेही ..मुलीला जन्म देताना ती आपल्यावर कायम स्वरुपी ओझ असेल , हा विचार मनातून काढून टाकून जन्म द्यायला हवा .
ती नाही म्हणत कधी मला जन्म द्या . हे जग बघू द्या . ह्याचा एकमेव पुरावा म्हणजे स्त्री - भ्रूण हत्या . केलीच होती ना तिने सहन ..
ती ओझ नसतेच वो घराचं .
दिल जर तिला शिक्षण तिच्या हक्काचं
मैत्री सारखा तिच्याशी व्यवहार करा ..
ती डोक्यावरच ओझ हा विचारच मनातून काढून टाका .
एक पाऊल प्रगतीच्या दिशेने टाकुया ..
मुलीला सक्षम करण्याचं ध्येय बाळगुया ..
लग्न करून ती कधीच सक्षम होतं नाही ..
होते ती फक्त एक गुलाम ..हे का कळत नाही ..
मुलीला लग्न करून सासरी पाठवण्याच स्वप्न बघणाऱ्या आई वडीलांपेक्षा मुलीला सक्षम करण्याचं स्वप्न बघणारे आई वडील खरच ग्रेट आहे ..
लग्न करून ती सुखी होते ..हा फक्त आभास आहे . डोक्यावरचं ओझ खाली होतं . हा विचारच मृगजळ समान आहे . नाही होतं ओझ खाली उलट जबाबदाऱ्या वाढतात . पण शोकांतिका वाढलेल्या जबाबदाऱ्या स्वीकारण्यासाठी आई वडील नेहमीच जागरूक असतात
पण मुलीचं , शिकून सवरून स्वतः च्या पायावर उभी राहण्याच स्वप्न मात्र अर्ध्यावरच सोडतात .
शोधातात आपल्या घराला शोभेल असा जावई ....लग्न करून पाठवून देतात . सासरी . पुढे जाऊन मुलगा चांगला शोधलेला असताना ही वाया गेलेला निघाला की , मुलीला उंबरठयावर सुद्धा उभी करत नाही . जशी आली तशी तिला सासरी वाटी लावतात..........
पाठवणी केल्यानंतर ती फक्त चार दिवसाची पाहुणी असेच तिला संबोधतात . तिला चार दिवसाची पाहुणी संबोधण्याधी तिला सक्षम करण्याचं का ते विसरतात ?
ती फक्त ओझ चार दिवसांची पाहुणी ह्या शब्दापूर्तीच का मर्यादित ...
मुलीला सक्षम करण्याचं ध्येय ठेवा .....
ना की लग्न करून सासरी पाठवण्याच ..
लग्न ही गरज नाही हे तिची ..
सक्षमीकरण ही प्रथम गरज.
लग्न ही फक्त एक परंपरा ,
पूर्वीपासून आज पर्यंत चालत आलेली ..
आणि आजपासून पुढचे कित्येक वर्षे ..
ती परंपरा चालूच राहणार.
दुर्गा मते
अश्रू हे विनाकारण वाहू देऊ नका ..
अन्याय सहन करू नका ..
जिद्द आहे जगण्याची ..
मग का कमतरता असावी लढण्याची ..
रीत जगाची ,
समोरच्याला दुबळ समजण्याची ..
मग का चूक करावी आपण शांत बसण्याची ..
हक्कासाठी लढत राहणे ...
पहिले कर्तव्य असावे ...
निभवताना ते कोणावरही अन्याय होणार नाही ..
ह्यासाठी दक्ष असावे ..
लागले डोहाळे आयुष्याला ह्या दुःखाचे ..
सरले दिवस सुखाचे ....
आले बरसून मेघ आसवांचे ..
कसे झेलू मी ते ओंजळीत ..
सांग ना रे देवा !
निस्तेज झाले जीवन ...
वाटू लागले जवळ यावे मरण ..
बांध फुटला दुःखाला ...
कसा आवर घालू ह्या मनाला ..
सांग ना रे देवा मला ..
शोभा गेली जगण्याची ...
करपली बाग ह्या सुखी संसाराची ...
दृष्ट लागली कुणाची ?
कळेना काही रे देवा !
सांग ना रे तूच देवा .
दुर्गा मते
ही कथा पूर्णतः काल्पनिक आहे . माझ्या वास्तवाशी संबधित नाही . ह्याची वाचकांनी नोंद घ्यावी ..
आज निलिमाच्या घरात . तिच्या चुलत नंदेच म्हणजेच मोक्षदाचे लग्न होते . त्या दोघी एकमेकांना सख्या बहिणी प्रमाणे जीव लावायच्या . का नाही लावायच्या . नीलिमा चे लव्ह मॅरेज आणि तीच माहेर ही खूप दूरवर त्यामुळे तिच्या सासरचे तिला खूप जीव लावायचे . आणि शिवाय दोघी मध्ये वयाच ही फार काही अंतर नव्हत . आणि मोक्षदा आणि विशाल म्हणजेच नीलिमाचा नवरा मोक्षदाचा भाऊ ह्या दोघांचं ही खूप छान रिलेशन होत. त्यामुळे जेवढ प्रेम मोक्षदा भावावर करायची . तेवढंच प्रेम ती नीलिमा वर ही करायची .
तर आज त्यांच्या घरात लग्नसोहळा होता. तो लाडक्या मोक्षदा चा . फॅमिली तील सर्वच मेंबर खूप खुश होते . पण
आपली लाडकी आणि समजस नीलिमा मात्र खूपच अपसे ट होती . तिची नाराजगी तिच्या चेहऱ्यावर सहज दिसत होती. तिचा हळवा आणि सुकून गेलेला चेहरा बघून विशाल मनोमन नाराज व्हायचा . पण बिचारा काहीचं करू शकत नव्हता.
नीलिमा ची जेव्हा ही केव्हा माहेरी जाण्याची इ श्चा होई . तेव्हा ती लगेच पुरी होईल असं नव्हत . कारण तिचं माहेर खूप दूर. आणि एवढ्या दूर मला माझ्या आई बाबांनी का दिलं ? असं म्हणत ती कोणाजवळ मनमोकळे पणाने रडू शकणार पण नव्हती. कारण तिचं लव्ह मॅरेज होतं . मग रडणार तरी कोनापाशी ' लग्न झाल्यापासून ते आज पर्यंत च्या प्रवासात ज्याने एका शब्दानेही कधी दुखावलं नाही . त्या प्राण प्रिय विशाल जवळ की , पुढचा मागचा समाजाचा विचार न करता . लव्ह मॅरेज हसत हसत परमिशन दिलेल्या तिच्या आई वडिलांजवळ . ती नेहमीच द्विधा मनःस्थितीत सापडत होती . आणि मनातल्या मनातच तिची वेदना झाकून ठेवत होती. पण ती वेदना विशालला सहज दिसत होती . पण तिला वाईट वाटू नये म्हणून तो तिला सहानुभूती नव्हता दाखवत ..पण तिचा कोलमडलेला चेहरा पाहून तो ही नाराज व्हायचा .
त्यांच्या लग्नाला साधारण दोन वर्ष झाली असतील अजुन पर्यंत एकदा ही तिचे आई वडील तिला स्वतःहून कधी माहेर पणाला नेण्यासाठी आले नव्हते . जेव्हा हिला माहेर पणाला जावस वाटायचं तेव्हा विशालचं तिला माहेरी नेऊन सोडायचं आणि परत घ्यायला ही जायचा . त्यामुळे अर्थातच तिचे सासरकडची मंडळी तिला टोमणे मारायची . बिचारी अगदी कोलमडून जायची .
पण परिस्थिती चं अशी होती की , तिला मनस्थिती बदलन भाग होती . आणि तिने ही ती बदलली होती . पण आज मात्र ती खूपच नाराज झाली होती .
कारण मोक्षदाच लग्न म्हणजे त्यांच्या घरातील शेवटचं कार्य होतं . ह्या लग्नाला सर्वच पाहुण्यांनी उपस्थिती दर्शविली होती . सोडून निलिमाची माहेरची मंडळी . त्यामुळे आज तिला सासरच्या मंडळींच तर ऐकावंच लागलं . पण त्याचबरोबर लग्नाला ज्यांनी ज्यांनी उपस्थिती दर्शवली होती . त्या सर्वांनीचं तिला खूप ऐकवलं.
थोरल्या आत्या म्हणजे सगळ्यात जास्त त्याचाच दरारा होता . त्यांनी तर तिच्या डोळ्यांत टचकन शब्द वापरले .
" काय ग नीलिमा तुझ्या लग्नाला ..जवळ पास दोन वर्ष होतं आली . अजुन पर्यंत माझ्या माहिती नुसार तुझ्या माहेरची मंडळी ने सासरी उपस्थिती दर्शवली नाही . कंटाळा येतो की काय तुझ्या माहेरच्या लोकांना तुझ्या सासरच्या लोकांचा ..आज ही नाही दर्शवली . त्यांना माहीत नव्हत का ग ? मोक्षदाच लग्न हे ह्या घरातील शेवटचं कार्य आहे . " बोलून आत्या थांबल्या . पण नीलिमा च्या भावना मात्र अनावर झाल्या .
" नाही आत्या अस काही नाही " ती एवढंच बोलू शकली .
" मग कस ग " आत्याने हेटक्याखाली विचारल . तेवढ्यात समोरून विशाल आला . आणि लांबणार संभाषण आवरत घेतल . आणि नीलिमा ला रूम मध्ये जायला सांगितल .
आणि नीलिमा ही आता रूम मध्ये जाऊन सकाळपासून घडलेल्या घटनांचा विचार करत होती . विचारांनी कधी ओघळती वाट धरली तिचं तिला ही कळलं नाही .
" नीलिमा मला माहितेय तू सकाळ पासून घडलेल्या घटनांचा विचार करत आहेस ना " विशाल ने हळुवार तिच्या पाठीवरून हात फिरवत तिला विचारल ..
" नाही वो " तिने विशाल ला एक घट्ट मिठी मारली आणि त्याच्या कुशीतच ती रड रड ली .
" मग हे अश्रू कशासाठी " विशाल ने आपल्या दोन्ही हातात तिचा सुकलेला चेहरा पकडून तिच्या डोळ्यात साचलेल तळ आठवण्याचा तो प्रयत्न करू लागला .
" ते असेच " ती ही डोळे पुसत स्वतः ला सावरण्याचा प्रयत्न करू लागली .
त्याने तिच्या बोलण्यावर नाजूक स्मित केलं ..
निरागस तुझी वानी ..
शब्द पडताय का कानी ..
तूच माझ्या दीलाची राणी.
नको करू मैत्री आसवांशी
नको घेऊ मनावर भाषा लोकांची ..
ती आहेच अनोळखी ..
ये सखी तू जवळी ..
नको रडू ग अशी ..
नाही दिसत शोभून तू .
हास्य बनले खास तुझ्यासाठी ...
अन् तू माझ्यासाठी ..
ये जाणं जराशी ..
आणि ये जवळी अशी ...
असं म्हणत तिला तो आपल्या जवळ घेतो आणि एक घट्ट मिठी मारतो . आणि ती ही हसते . " नेहमी सारखं मनवलस ना तू ...पण कधीच नाही येणार का रे माझे आई वडील आपल्या गावी आपल्या घरी "
" येतील ग ...डोन्ट वरी ..." विशाल ..
" कधी ? " नीलिमा
" आपल्याला मुल बाळ झाल्यावर नक्की येतील "😜😜😂😂
" काय रे तू पण " 😔😔 आणि ती त्याला घट्ट बिलगते .
" कसा ग ? " विशाल ..
" काय माहित " नीलिमा
" ओके मी झोपतो उद्या खूप महत्वाची मीटिंग आहे " अस म्हणून तो झोपायला जातो .
" Hmm good night" म्हणत ती त्याच्या कपाळावर किस करते .
दूर देशी सासर माझ ..
माहेर दुरावल ..
जरी दुरावल माहेर .
लाखात एक भेटलं सासर ..
नवरा नसेल कोणाचा ..
जगात असा
एवढा खास ..
आयुष्य मनासारखं आहे . फुल कमी आहेत बागेत . पण त्या फुलांचा सुगंध मात्र खूप सुंदर आहे . कधीच न विरनारा आहे . तोच सुंगध घेते जरासा तेवढाच आयुष्याला दिलासा .. तस ही माझ आयुष्य खूप खास आहे .
असे शब्द ती तिच्या डायरीत लिहून झोपायला जाते .
लेक आई वडीलांपासून किती दूर आहे ..ह्या पेक्षा ती एवढ्या दूर असून ही किती खुश आहे . ह्याचा ही आता आई वडिलांनी विचार करायला हवा . आपण ज्या भागात राहतो . त्याच भागात आपली मुलगी आपण द्यायला हवी . हा हट्टाहास मुळात चुकीचाच . तो जरा बदलायला हवा .
काळ खूप पुढे चालला आहे. त्या बरोबर आपण ही जायला हवं . आपले आचार - विचार ही जायला हवे .
असं मला तरी वाटत . असो ही कथा पूर्णतः काल्पनिक आहे.
ह्याची वाचकांनी पुन्हा नोंद घ्यावी ..
🌹🌹🌹🌹Thankyou so much aii of you! 🙏🙏🙏🙏
हे आभाळ आभाळ .. रिते रिते ..
बेसूर झालेले सुर गाते ..
तुझ्या माझ्या आठवांचे थवे त्यास बिलगले ..
मी दूर देशी येऊन ही तुझ्यातच अडकले ..
सूर नवे गवसले ..बेसूर झालेले .
डोळ्यात पाणी त्याने दाटलेले ..
भावनेचे काहूर मनी माजले ..
हे आभाळ .. रिते रिते ...
बेसूर झालेले सुर गाते..
सृष्टी ला आले तेज ..
आनंदाचे निघून गेले एज ..
हे कसे मला मिळाले स्टेज .
हे आभाळ आभाळ रिते .
बेसूर झालेले सुर गाते
वाळवी लागली सुखाला .
कवर मिळाली दुःखाला .
वाचा फुटली जगण्याला ..
हे आभाळ रिते रिते .
बेसूर झालेले सुर गाते ..
वाळवंट झाला आयुष्या चा ..
असा कसा झाला ,
शेवट तुझ्या - माझ्या प्रेमाचा .
असा कसा डाव हा नियतीचा ..
हे आभाळ रिते रिते ..
बेसूर झालेले सुर गाते ..
दुर्गा मते
जन्म दिलास तू ..
ऋणी मी ग !
आई तू ..
लेक मी ग !
वाटते तू मजला सखी माझी ...
मी ग छकुली तुझी ..
पदर तुझा धरून फिरते ..
आई म्हणुनी हाक मारते ..
वचन एकच मागते ...
आई तू तुझ्या गर्भात माझ्या नावाचे ..
शतदा बीज रुजव ग !
लेक तुझी होण्याचे भाग्य मजला दे ग !!
जन्म दिलास ..प्रेम ही दिलं ग !
माया दिली ममता ही दिली ग !!
साद घातली , साथ दिली ग !
आता एकच बाकी ..
शतदा जन्म देण्याचे वचन ग !
ते ही दे ग आई !!
ते ही दे ग आई !!
गा ग आई तू एक अंगाई .
ओत तिच्यात माया आणि ममता ..
तुझ्या हृदयातील ..
ऐकू दे बोल तुझे प्रेमाचे ...
कान आसुसले तुझ्या लेकराचे
आज ऐकू दे सुर तुझ्या अंगाई चे ..
चिव चिव रोज ऐकते त्या खोप्यातली ..
नाही सय त्याला तुझ्या गोड अंगाईची ..
गा ग अंगाई तुझ्या लेकरासाठी ..
अबोल बोल तुझे रोज झोजवते ..
आज त्या शब्दाना मी विनविते ...
बोलके होण्यास भाग पाडते ..
गा ग आई एक अंगाई ..
तुझ्या लेकरासाठी ..
मंद मंद हा गार वारा ..
मनाला हळूच स्पर्शून जाणारा ..
तिन्ही सांजेला भावनांचा गोठला किनारा !
कातर वेळी ह्या जीव होई बावरा !!
अंबर सजले लाल - केशरी रंगाने .
निशब्द मी गतकालीन आठवणीने!
टपोरे आसवे गाळत हसत मुखाने ..
संवाद साधू लागले मुक शब्दाने !!
नदी तीरावर एकटक पाहत बसले ..
जीवा- भावाचे क्षण आठवले ..
वाळूचे घर प्रेमाने बांधलेले ..
कित्येक स्वप्न त्यात सजलेले ..
हळुवार स्वप्न ही विरली ,
प्रीत ही लयास गेली !
का कुणास ठाऊक आज आठवली ..
प्रेम कहाणी त्याची - माझी ह्या कातरवेळी !!
निशब्द भावना ह्या कातरवेळी सजल्या ..
साठवणीतल्या पाऊलखुणा आठवल्या ..
काळजात होत्या जपलेल्या .
आज रचनेत उतरवल्या ..
दुर्गा मते
मिठी तुझी हवी हवीशी वाटते .
चिंता मनाची त्यात विसावी वाटते ..
मिठी तुझी आठवण पहिल्या प्रेमाची देते ..
रात्र मिलनाची नजरेत पडते ..
उब त्यात निस्वार्थ प्रेमाची ..
सुख दुःख व्यक्त करण्यासाठी वाटते ती हक्काची .
जशी गरज तुझ्या सहवासाची
तशीच गरज तुझ्या प्रेमळ मीठीची ..
हास्य अनावर होते माझे ..
अना वर हास्य ते जणू स्वप्न तुझे ..
मी तुझ्या मिठीत बघते ..
सुखद क्षण वेळोवेळी अनुभवते ..
दुर्गा मते
तुझ्यासारखी आई ..
मला मिळणार नाही .
जन्मो जन्मी तूच हवी मला आई ..
कुशीत घेऊन लाड करणारी .
चूक होता माझी गालातल्या गालात हसणारी ..
जन्मो जन्मी तूच हवी मला आई ..
चिऊ ताई च्या गोष्टी सांगणारी ..
भूक लागता प्रेमाने घास भरवणारी .
जन्मो जन्मी तूच हवी मला आई ..
माझ्यासाठी अंगाई गाणारी ..
साऱ्या जगाशी माझ्यासाठी भांडणारी ..
जन्मो जन्मी तूच हवी मला आई ..
पदर तुझ्या मायेचा डोईवर धरणारी ..
लाड मनाचे हट्टाने पुरवणारी ..
जन्मो जन्मी तूच हवी मला आई ..
दुर्गा मते
नमस्कार मित्रांनो आज मी तुमच्यासाठी खास एक नवीन कथा घेऊन आली आहे . ती तुम्हाला आवडेल ही आशा करते . आवडल्यास कॉमेंट जरूर करा . कारण ही कथा मी एका स्पर्धेसाठी लिहीत आहे . त्यामुळे प्लीज स्टिकर्स अँड कॉमेंट द्यायला विसरू नका ...
कथेचा शिर्षक आहे ..
खऱ्या प्रेमाला ब्रेक अप नसतो ..
ही स्टोरी आहे . राज आणि दिव्याची एक अनोखी प्रेम कहाणी खास तुमच्यासाठी . राज आणि दिव्या एकमेकांवर जीवापाड प्रेम करायचे . त्यांना एक क्षण ही एकमेकांशिवाय कधी राहवत नव्हतं . ते लास्ट इअरला एकाच क्लास मध्ये होते . त्यामुळे त्यांचं बॉण्ड खूप छान होत . पण अचानक का कुणास ठाऊक हे प्रेम बंधन ब्रेक अप ह्या स्टेज ला येऊन पोहोचल . का पोहोचलं असेल त्यांचं प्रेम ब्रेक च्या ठिकाणी ? असं काय घडलं होतं नक्की की त्यांना ब्रेक अप करावं लागलं ..
बघुया काय झालं होतं नक्की त्यांच्या आयुष्यात .
उर्वशी दिव्याची मोठी बहीण तिच्यामुळे त्यांचं प्रेम जुळल होत. ती त्याच्या प्रेमाचा आधार स्तंभ होती म्हणायला हरकत नाही . उर्वशी कॉलेजच्या शेवटच्या वर्षाला असताना दिव्याने उर्वशीच्याचं कॉलेज मध्ये एडमिशन घेतलेलं .राज उर्वशीचा अगदी जवळचा मित्र त्यामुळे त्याचे सारे गुण तिला चांगलेच तोंडपाठ होते .
राज खूप मोठ्या घरातील मुलगा दिसायला तर हँडसम होताच पण स्वभावाने ही खूप चांगला , सुसज्ज आणि प्रेमळ होता . सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे खूप कमी वयात मॅचुअर होता . कुठलीही मुलगी त्याच्यावर सहज फिदा होईल अस त्याचं व्यक्ती महत्त्व होतं. उर्वशी पेक्षा वयाने लहान असल्यामुळे ती त्याला फक्त एक चांगला मित्र मानत होती . पण तिच्या मनात त्याच्याबद्दल मैत्री पेक्षा ही खूप खास जागा होती . तिने ते कधीच कोणाला ही कळू दिले नाही .
पण हा मित्र आपल्या आयुष्यात आपल्या सहवासात कायम रहावा ही तिची मनापासून ईशा होती . त्यामुळेच तिने खूप प्रयत्नाने दिव्या आणि राज ची लव्ह स्टोरी जुळावी म्हणून अथक प्रयत्न केले होते त्यांच्या ही नकळत . ते ही आज पर्यंत कोणालाही माहित नव्हत .
आणि ते कधी माहीत ही होणार नाही . जेव्हा जेव्हा राज आणि दिव्या मध्ये वाद - विवाद व्हायचे . तेव्हा तेव्हा ती त्यांना समजावयाची . ती जेव्हा जेव्हा त्यांना समजावयाची तेव्हा तेव्हा त्यांची प्रीत नव्याने बहरायची .
आज उर्वशी कॉलेजला गेली नव्हती . त्यामुळे कॉलेज मध्ये काय प्रकार घडला .ह्याची तिला जराही कल्पना नव्हती . संध्याकाळचे सहा वाजले असतील . तेव्हा दिव्या नेहमीप्रमाणे घरी आली . पण आज तिच्या वागण्यात बराच फरक जाणवत. तिने आज नेहमी प्रमाणे आल्या आल्या बरोबर उर्वशीला मिठी मारली नव्हती . की तिच्या लहानग्या भावांना हाय हॅलो केलं नव्हत . आली तशीच रूम बंद तिच्याच रूम मध्ये बसली .
फ्रेश ही न होता तिच्या बेडवर रड रडली . ह्याची घरात कोणालाही कल्पना नव्हती . ती घरी येऊन बराच वेळ झाला होता . पण ती काही रूम च्या बाहेर पडली नाही .
" आज दिव्या बाहेर का येत नाही . जाऊन बघ ग .
उर्वशी " आई म्हणाली .
नक्कीच काही तरी प्रोब्लेम झाला असेल परत राज आणि दिव्या मध्ये ह्याची चटक उर्वशी लागली . ती राजशी भांडण झाल्यावरचं अस वागते. ह्याची तिला जाणीव होती . म्हणून ती लगेच तिला समजावयला नाही गेली .
तिच्याशी बोलण्या आधी तिने राजला कॉल केला .
" हॅलो राज कसा आहेस ? " उर्वशी
" बरा आहे " राज ने एवढा उत्तर दिलं . आणि त्याच्या ह्या उत्त रावरून तिची पक्की खात्री पटली. की ह्यांच्यात पुन्हा वाद झाला . तिने लगेच विषाया ला हात घातला .
" काय रे राज परत भांडलास माझ्या बहिणीशी ..का भांडतोस रे अस सारखं सारखं तिच्याशी " ती जरा चड्या
आणि केविलवाण्या स्वरात बोलली .
" भांडू नको तर काय करू ग ? आज व्हॅलेंटाईन डे . म्हणून मी कॉलेजच्या कॅफे मध्ये खास तिच्यासाठी खूप छान प्लॅनिंग केलेलं. आज खास तिच्यासाठी ते पूर्ण कॅफे बुक केलेलं . छान पार्टी अरेंज केलेली . सर्व मित्र मैत्रिणी समोर तिला प्रपोज केलं . आणि तिने मला पूर्ण मित्र मैत्रिणी समोर मला वेड ठरवलं . " आणि एवढ्या वेळ उरात दाटलेले हुंदके फुटले आणि कोसळला रडायला लागला . उर्वशी ला ही त्याच्या बोलण्यावरून त्याची काय अवस्था असेल आता ह्याचा अंदाज आला होता . पण वेड ठरवल म्हणजे नक्की दिव्याने काय केलं असेल . हे तिला नाही समजल म्हणून तिने त्याला आधी सावरलं आणि मग ती त्याला म्हणाली .." आपण आता लगेच भेटूया का ? प्लीज येतोस ? " त्यालाही आता सध्या मानसिक आधा राची खूप गरज होती . म्हणून त्याने भेटण्यास होकार दिला .
" आई मी आता लगेच जाऊन येते ग " अस म्हणत ती बाहेर निघाली ..
" अग कुठे चाललीस ? आणि त्या दिव्याला बघ ना आधी नक्की काय झालं आहे तिला " आई तिला म्हणाली
" हो ग आई तिला पण बघते पण आधी जाऊन येते " आणि ती त्याला भेटायला जाते .
नेहमी प्रमाणे खळखळून हसत असणारा चेहरा आज खूप कोलमडून गेलेला तिला दिसला. रडून रडून डोळे ही बरेच सुजले होते . तिला त्याची तशी अवस्था बघवली नाही .
तिने चहा ऑर्डर केली . आणि त्याला बसायला सांगितल .
" मला कळतीय तुझी अवस्था पण नक्की काय झालं ते नाही माहीत प्लीज सांगशील का जरा . म्हणजे मी हेल्प करेन ..काही .. दिव्या ने तुला पूर्ण मित्र मैत्रिणी समोर वेड ठरवलं म्हणजे नक्की काय केलं ? " तिने विचारलं .
तो डोळे पुसत तिला सांगू लागला ." तिने मला पूर्ण मित्र मैत्रिणी समोर आज माझ प्रेम तर स्वीकारलं नाहीच . आजपासून मला कॉल आणि मेसेज ही करायचा नाही अशी सक्त ताकीद दिली . आजपासून तू माझा कोणी नाही . आणि मी तुझी कोणी नाही . असं बजावून सांगितल ."
तिला तर अजुनही कळत नव्हतं अस का झालं . " काल पर्यंत तर सगळ ठीक होतं . मग आज अचानक अस का ?" तिने विचारलं .
" ते तिलाच माहीत . ते मला ही नाही माहीत ग " एवढं बोलून तो शांत झाला खूप डिस्टर्ब झाला होता . हा घडलेला प्रकार त्याला बिलकुल सहन होतं नव्हता .
हे तिला जाणवत होत . तिच्या डोक्यात एक एक प्लॅन येतो . आणि ती लगेच त्याला तो प्लॅन सांगते. त्याला ही तो प्लॅन आवडतो . आणि ठरलेल्या प्लॅन प्रमाणे ड्रामा करायचा , असे ते ठरवतात . दोघेही आपल्या आपल्या घरी निघून जातात .
" अग एवढा वेळ आणि एवढ्या रात्री तू नक्की कुठे गेली होतीस .." आईने उर्वशी ला बघताच प्रश्न विचारला .
" अग आई ! खूप महत्वाचं काम होतं. म्हणून गेले होते .
एवढ्या रात्री बाहेर फिरायची मला हौस आहे का ? " ती आई वर जरा चीडली आणि लगेच दिव्याच्या रूम मध्ये तिच्यासाठी जेवणाच ताट घेऊन गेली .. दिव्या सुरुवातीला दरवाजा ओपन करतच नव्हती . पण ; उर्वशी ने खूप हट्ट केलेला मग शेवटी दिव्या ने दरवाजा ओपन केला .
" ताई तू का आलीस इथे आणि हे जेवण कोणासाठी आणल ? मला जेवायचं नाही हे , घेऊन जा तू हे ता ट " दीव्या रडवलेल्या स्वरात म्हणाली ..
" अग हे ता ट तुझ्यासाठी नाही माझ्यासाठी आणल . मी पण जेवले नाही ग अजुन " एवढंच बोलून ती बेडवर बसली
" तू का नाही जेव ली ? " दिव्या
" तू जेवल्याशिवाय मी कधी जेवते का ? आणि रडू बाई काय झालंय रडायला कळू शकेल का आम्हाला " उर्वशी ने दिव्याला कुशीत घेऊन विचारल . उर्वशी च्या कुशीत दिव्या ने हंबरडा फोडला
" ये वेडा बाई काय झालं ? का रडतेस शांत हो आधी आणि सांग मला नक्की काय होतंय तुला ? " उर्वशी ने आईच्या मायेने तिच्या डोक्यावरून हात फिरला आणि तिला विचारल . तरीही ती गप्पच होती . बोलायला तयारच नव्हती . मग उर्वशिने एक छान स गाणं तिच्यासाठी गायल ..
काल्पनिक : छोट छोट बाळ माझ
का बरं ? रडत आज
कोणाचा आलाय एवढा राग ?
की त्याची डोळ्यात दिसतेय आग .
की ताईचाच आला राग
खरं खरं सांग !!!!
असं म्हणत ती हसते आणि ह्या काल्पनिक गाण्यावर दिव्या पण हसायला लागते आणि तिला म्हणते , " ताई कोणत्या मूवी मधलं आहे ग हे , गाणं ? "
" दिव्याच्या ताईच्या कळजातल आहे . खास दिव्यासाठी.
तिने रचल आज " अस म्हणत ती स्मित करते " आणि सांग बरं लवकर काय झालं तुला ? "
दिव्या चा चेहरा पूर्ण उतरला होता . ती खाली मान घालुन हळुवार आवाजात म्हणते , " ताई ब्रेक अप झालं ग आज आमचं " आणि रडायला लागते ..
" का ग ? " उर्वशी शॉक होऊन विचारते . आपल्याला सर्व हकिकत माहीत आहे . हे तिला कळू न देता.
" आमचं ब्रेक अप झालं कारण त्याने आज मला प्रपोज केलं . आमचं ठरलेलं होतं . तो मला कधीच प्रपोज करणार नाही . आणि त्याने मला आज सर्वासमोर प्रपोज केलं . तो माझ् काहीचं ऐकत नाही . त्याच माझ्यावर प्रेमचं नाही " अस म्हणत ती पुन्हा रडायला लागते .
" ओके ! रडू नकोस ब्रेक अप त्याने केलं की तू " उर्वशी ने विचारल
" त्याने प्रपोज केलं आणि मी ब्रेक अप केलं . आणि बघ अजुन ना अजुन कॉल नाही . मेसेज नाही काहीचं नाही . त्याच ना माझ्या वर प्रेमच नाही " परत तोच पाढा तिने सुरू केला .
" बरं तू रडू नकोस शांत हो . जाऊ दे बर झालं तू ब्रेक अप केलं ते ...तुझ ही त्याच्यावर कुठे प्रेम होत ग ? " उर्वशी
" ताई अस नको बोलू माझ त्याच्यावर खूप प्रेम आहे . स्वतः पेक्षा जास्त मी त्याच्याशिवाय एक क्षण ही नाही राहू शकत . " असं म्हणत ती पुन्हा रडते .
" ह्म्मम म्हणून आज सर्वां समोर त्याच्याशी ब्रेक अप केलं . हो ना " उर्वशी
ताईचं हे बोलण तिच्या मनाला खूप टोचल पण ती काहीच बोलू शकत नव्हती कारण तिच्या त्या बोलण्याच समर्थन कस करावं हेच तिला कळत नव्हत . आणि उर्वशी सुद्धा ती शांत झाली . हे पाहून तिच्या रूम मध्ये झोपायला गेली .
दिव्या जरा शांत झाली आणि विचार करायला लागली .
" खरच आज आपण काही चुकीचं तर केलं नाही ना , त्या बिचाऱ्या ने आपल्यासाठी एवढं छान प्लॅनिंग केलेलं . आणि आपण खुशाल ब्रेक अप केलं . किती हर्ट झाला असेल तो " असा विचार करत ती लगेच त्याला कॉल करण्याचा प्रयत्न करते . पण कॉल काही तो रिसिव्ह करत नव्हता . ती खूप वेळ कॉल ट्राय करते . पण त्याने काही रिसिव्ह केला नाही . आणि शेवटी . कॉल नेट वर्क कवरेज एरिया दाखवत होते . उद्या सकाळी पहिले राज ला भेटायला जायचं आणि त्याला स्वारी बोलायचं . हा विचार करून ती झोपी जाते ..
सकाळी सकाळी उर्वशी दिव्या ला हाका मारते ते ही जोर जोरात " अग ताई काय झालं एवढ्या सकाळी एवढ्या मोठ्या ने का ओरडते स ? " दिव्या ने दरवाजा ओपन न करताच तिला विचारल ..
" अग तू आधी तू दरवाजा तर ओपन कर मग सांगते तुला" उर्वशी
" ओके " म्हणत ती दरवाजा ओपन करते. आपल्या मोबाईल मध्ये आलेला राजचा मेसेज तिला दाखवते . दिव्या जसा तो मेसेज बघते .तशी होती त्या अवस्थेत सिटी हॉस्पिटल च्या दिशेने धाव घेते. तिच्या मागे मागे उर्वशी ही जाते .
राज ला पेशंट बेड वर बघून ती पॅनिक होते . तिला त्याची तशी अवस्था बघवली नाही . लगेच ती त्याच्या जवळ जाऊन रडायला लागते . आणि त्याच्याशी संवाद साधते . " राज तू काय केलंस हे ? मी ब्रेक केलं म्हणून तू चक्क नस कापली . अरे प्रेम आहे माझं तुझ्यावर एक क्षण मी तुझ्याशिवाय राहू शकत नाही . फक्त प्रेम व्यक्त करण्याची गरज नव्हती. आणि तू हे काय केलंस ? वेडा आहेस का ? खऱ्या प्रेमाला कधी प्रेमाला कधी ब्रेक असतो का ?
आणि असला बी तर तो फक्त तात्पुरता असतो " अस म्हणत ती त्याचा हात आपल्या हातात घेऊन रडायला लागते .
" हो ग राणी खऱ्या प्रेमाला कधी ब्रेक अप नसतो . हे मी मान्य करतो . " आणि तो लगेच उठून बसतो .
त्याचा आवाज ऐकुन ती खुश होते " राज " अशी हाक मारत त्याच्याकडे बघते . त्याच्या चेहऱ्यावर खूप आनंद पसरलेला होता . आणि त्याला एवढं आनंदी बघून ती ही खुश झाली होती .
" राज म्हणजे तुला काहीच झालं नव्हत . तू मजाक करत होतास माझी ? " दिव्या
" हो स्वारी त्यासाठी पण तूच ही मजाक घ्यायला मला
भाग पाडलं " राज
" इट्स ओके ! आय लव्ह यू " अस म्हणत दिव्या त्याला एक घट्ट मिठी मारते " आय लव्ह यू टू" म्हणत राज ही तिला मिठी मारून तिच्या कपाळावर नाजूक किस करतो .
काय मित्रांनो आवडली का मग स्टोरी खऱ्या प्रेमाला कधी ब्रेक नसतो . आवडल्यास कॉमेंट जरूर करा .
काळ्याभोर केसांत तुझ्या .
गजरा माळू दे मला
हळूचएक गुपित सांगतो तुला ..
फिक्या तुझ्या ओंठा वर
Lipstick लावू दे मला
हळूच एक गुपित सांगतो तुला ..
तुझ्या हातावर
मेहंदी काढू दे मला
हळूच एक गुपित सांगतो तुला
पायात तुझ्या पैंजण शोभून दिसे खास
तुझ्यासाठी आणलय आज
ते पैंजण घालू दे मला
हळूच एक गुपित सांगतो तुला ..
भांगेत तुझ्या शिंदुर शोभून दिसे माझ्या नावाचे
ते मला आज माझ्या हातानेच भरायचे .
ते भरू दे मला
हळूच एक गुपित सांगतो तुला ..
गळ्यात तुझ्या मंगळ सूत्र माझ्या नावाचे
आज मला नव्याने घालायचे .
ते घालू दे मला ..
हळूच एक गुपित सांगतो तुला ..
दुर्गा मते
मला नाही गरज तुझ्या वचनाची ..
परिभाषा आहेस तू खरया प्रेमाची ..
आई लाडकी तू तुझ्या पिल्लाची ..
माया - ममता करुणा मनी वसे ..
लेकरासाठी जगणे हेच तुझे ध्येय असे .
तुझ्या मनी प्रिय अप्रिय हा खेळ नसे ..
आई तू आहेस म्हणून मी आहे .
तरीही तुला कमीच लेखत आहे ..
पोटच लेकरू म्हणून तू वेळोवेळी माफ करत आहेस .
भाग्यवान मी अशी आई मिळाली ..
तिच्याच कृपेने आज मी रचना रचली ..
पूर्व जन्मी ची पुण्याई आई तू माझी ..
नेहमी साथ देईल मी तुझी ....
दुर्गा मते
दे तू वचन आज हे नाते जपण्याचे ..
फेड पारणे तुझ्या माझ्या मैत्रीचे ..
अबोल भाषा गांधळले शब्द .
करते आज तुला मी वचनात बंध ..
रसाळ शब्दांना तुझ्या पैलतीर गाठायचे ..
ह्या प्रवासात शेवटच्या स्टॉकवरचं थांबायचे ..
फुलाचे फुलणे सुंगध पसरवतात...
तुझ्या माझ्या नात्याच्या भावना त्या हूनही
सुंदर फुलतात .
मधाची गोडी ह्या नात्यात चाखायची ..
तुझ्या आयुष्यात नसताना सुद्धा तुझ्यासाठी स्वप्न पाहायची .
तुला माझ्या आयुष्यात कृष्णची द्यायची आहे जागा .
सांग तुझ्या आयुष्यात ह्या राधे साठी आहे का कप्पा रिकामा ...
देशील का वचन मला तुझी राधा बनवण्याच ..
वचन हे आयुष्यभर निभवण्याच ..
दुर्गा मते
तुझ्यासाठी रे पिला , मी हा जन्म मागितला ,
तुझ्या साठी मी रे जीव वाहिला .
नऊ मास रक्तात माझ्या जपले तुला .
तू अंश माझे रे प्रिय मला ..
चाहूल तुझ्या येण्याची लागली ...
स्वप्न माझी सारी तुला मी वाहिली ..
गुंज मनीचे तुझ्या जाणून घेतले.
रडणे तुझे त्या अभाळाला अर्पिले ..
तुझ्यासाठी बाळा मी रे जन्मले ..
दुर्गा मते
अश्रू मागत आहे परवानगी रडण्याची ..
करत आहे प्रशंसा माझ्या आयुष्याची.
भावनांना आज कसा फुटेना पाझर .
आज काय झालाय का आजार ?
प्रश्नाने त्याच्या मी ही भांबावले ..
उत्तर देण्यास कमी पडले .. मुकातून निघणाऱ्या शब्दांना तर अनोळखी वाटू लागले ,भावनांनी ही एक से एक बडकर अनोखे डाव मांडले ..
हसू की रडू ...ह्या प्रश्नाचे उत्तर कसे शोधू ?
अश्रूंनी विचारलेल्या प्रश्नांची उत्तरे तरी काय देऊ ?
सुख ही आहे आनंदी आहे ..
माझ्या आयुष्यात सारं काही balance आहे ..
अश्रूंनी विचारलेल्या प्रश्नाला मी काय उत्तर देऊ .. तोच तर माझ्या सुख - दुःखाचा मेन पुरावा आहे .. त्याला मी उत्तरे का देऊ ..
बालपण खास होते ..
आपले - परके कळत नव्हते .
सगळेच आपले वाटत होते ..
ओळख लागत नव्हती .
कोणाशी बोलायला ..
ताई - काका करत त्याच्या मागे मागे जायला .
त्या आठवणी मनाच्या पिंजऱ्यात .
आजही अबाधित आहे ..
अगदी जशाच्या तशा ..
निरागस केविलवाण्या आजही हव्याशा हव्याश्या वाटणाऱ्या ..
ती शेवटची भेट अजुनही आठवते मला ..
जेव्हा पहिल्यांदाच पाहिले होते तुला .
डोळे भिरभिर ले होते , बघताच तुला ..
घाबरायला झाले होते मला ..
दिसायला तू रुबाबदार , ऐट तुझी न्यारी
कधीच वाटलच नव्हत नंबर वन होईल आपली यारी.
कमी शब्दात खूप काही बोललो ..
बोलून बोलून थकलो मग निशब्द झालो ..
परतीला निघालो एकमेकांना निरोप देऊन .
.प्रेमाने एकमेकांची गळाभेट घेऊन ..
.तो दिवस अजुनही आठवतो मला ..
अगदी जशाच्या तसा ..
दुर्गा मते
ही कथा पूर्णतः काल्पनिक आहे कोणत्याही व्यक्तीशी किंवा घटनेशी संबंधित असल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा ...
सुहास आणि सुवासिनी लग्न झालेलं नवीनच जोडपं .
सुहासला वडील नसल्यामुळे त्यांनी लहान पणापासूनचं संपूर्ण कुटुंबाची जबाबदारी स्वतःच्याचं खांद्यावर घेतलेली . कुटुंब होतं तरी किती आई आणि तोच . एकलुता एक म्हणून आईचा खूप लाडाचा. शारदा त्याच्या आईच नाव शारदा ताईने त्याला खूप खूप लाडात वाढवलेल . वडिलांची कमी त्याला कधीही भासू दिली नाही . आणि सुहास साठी ही त्याची आईच त्याचं सर्वस्व होत . आई म्हणे ल तिचं त्याची पूर्व दिशा ..
त्याच्या आईच्या इश्चे खातर त्याने सुवासिनीशी लग्न केलं . त्याला तिच्याशी कधीच लग्न करायचं नव्हत .कारण त्याच एका मुलीवर खूप प्रेम होतं . आणि ती मुलगी त्याच्या आईच्या नापसंदीच्या लिस्ट मध्ये होती .
ह्याची सुहास पूर्ण कल्पना होती . म्हणून त्याने ती गोष्ट कधीही त्याच्या आई समोर बोलून नाही दाखवली .
आईच्या इश्चे खातर त्याने लग्न केलं सुवासी निशी .
सुवा दिसायला सुंदर जरीच्या साडीत अजुन शोभून दिसायची. मनमिळावू आणि प्रेम त्यामुळेच तर आईच्या पसंदिस उतरली .
लग्न अगदी थाटा माठात झालं . सुवाला ही तिचं सासर खूपच आवडलं. कमी माणस कमी काम शेवटी संसार हा राजा राणीचा ह्या आशेवर तिने ही खूप स्वप्न बघितली .ती पूर्ण होतील ह्याची तिला खात्री ही होती. पण घडल अजबच ज्याची कधी कल्पना केली नव्हती. लग्नाच्या पहिल्या रात्री ती खूप उत्सुकतेने रेडी होऊन रूम मध्ये बसली . सुहास ची वाट बघत . बराच वेळ झालेला पण तो काही रूम मध्ये येत नव्हता .
" का येत नसेल हे रूम मध्ये लग्न झाल्यानंतर आमचं फार काही बोलण ही नाही झालं . ह्यांना मी नक्की पसंद होते ना " असे कितीतरी विचार तिच्या मनात येऊन गेले .
ती त्यांना हाक मारन्यासाठी बाहेर जाणार तेवढ्यात सुहास चं आत आला .
" अहो , एवढा वेळ कुठे होता तुम्ही ? " तिने विचारलं.
" बाहेरचं होतो . तू अजुन झोपली नाहीस ?" त्याने तिची नजर चोरत विचारल .
" तुम्ही आल्याशिवाय कशी झोपणार " ती म्हणाली .
" बर मी झोपतो तू ही झोप " अस म्हणत तो झोपी गेला .
तिला त्याच वागणं खूप खटकल . पण तिने तात्पुरते इग्नोर केलं.
लग्नानंतर ची जशी पहिली रात्र झाली थोडक्यात संवादात तशाच किती तरी रात्री झाल्या . ती तर आता पूर्ण पने कंटाळली होती. त्याच्या तशा वागण्याचा तिला खूप त्रास होत होता . जवळ पास दीड वर्ष त्यांच्यात नवरा बायको च नातच नव्हत. तिने आता पर्यंत खूप सहन केलं होतं . पण आज तिला त्याच्याशी बोलायचं होतं . आणि ती बोलणारच होती .
तो आला तसा तिने विषयाला हात घालनार तर त्याने नेहमी प्रमाणे प्रश्न केला ..
" तू अजुन झोपली नाहीस ? "
" कशी झोपणार तुम्ही आल्याशिवाय " तिने रिप्लाय दिला.
" बर मी झोपतो तू ही झोप " तो तिला म्हणाला
" किती दिवस अस चालणार " ती चिडून बोलली .
" म्हणजे " त्याने विचारलं
" म्हणजे बोलावं का मी त्या विषयावर ..अशी ईशा आहे का तुमची ? " ती म्हणाली .
" म्हणजे मला काहीच कळत नाही तू काय बोलतेय ते " तो म्हणाला ..
" ओके लग्न का केलं माझ्याशी " तिचा दाटून आलेला कंठ फुटला . त्याला ही तिच्या वागण्याचा मर्म्म कळलं .
त्याने तिला कस बस शांत केलं .
" तू शांत हो ग ! रडू नकोस " तो प्रेमाने बोलला
" किती दिवस शांत होऊ आणि किती दिवस रडू नकोस ."
ती म्हणाली .
" मला कळतय ..पण मी काहीही बोलू नाही शकत "
" का एवढे दिवस नाही बोललात आज तरी बोला माझ्यापासून एवढे दूर का पळता मी तुम्हाला आवडत नाही का ? आवडत नव्हते तर मग लग्न का केलं माझ्याशी" ती कळवळून म्हणाली .
" सांगतो . ऐक माझ् एका मुलीवर खूप प्रेम होतं . ती आईला आवडत नव्हती . म्हणून मी कधी तिच्या समोर बोलू नाही शकलो . मला माफ कर मी तुझा गुन्हेगार आहे . पण स्वारी मी कधी तुझ्यावर प्रेम नाही करू शकत ."
" म्हणजे तुमचं अजुन ही अफेअर आहे का ? " तिने विचारलं.
" नाही अस काही नाही .तिचं लग्न झालं " तो म्हणाला
" म्हणजे ती पण तिच्या नवऱ्या सोबत अशीच वागते का?"तिने विचारलं
" ते मला कस माहीत असणार " त्याने सांगितल
" अहो मग तुम्ही असे का वागता . तिने जर तिच्या नवीन आयुष्याची सुरुवात केलीय तर , तुम्ही का तिच्यामध्ये अडकून आहात . करा ना एक नवीन सुरुवात एका नवीन आयुष्याची . का तुमचं आणि माझं आयुष्य विनाकारण बरबाद करत आहात ."
ती बोलत होती तो तिच्याकडे बघत होता .
" अहो प्रेम सगळेच करतात. ह्याचा अर्थ ज्याच्याशी लग्न केलं त्यांच आयुष्य विनाकारण बरबाद करायचा असा नाही होत. ते प्रेम विसरून आपल्या जोडीदाराला साथ द्यायची असते. विसरा तिला आणि करा एका नवीन आयुष्याची सुरुवात .. " ती एवढं बोलून थांबली .
ती बोलत असताना त्याला जाणवलं आपण खूप मोठे गुन्हेगार आहोत सुवाचे . त्याने तिची माफी मागितली . आणि एका नवीन आयुष्याची सुरुवात करण्यास तिची साथ देण्याची शपथ घेतली ..
दुर्गा मते
आज अचानक असे का वाटते ?
बांधलेले आनंदाचे घरटे ..
कुठेतरी हरवले ..
किबिलाट मायेचा ...
निर्जीव कसा झाला .
सोनेरी क्षण सुखाचा ..
हातातून निसटून कसा गेला ?
काडी काडी करून ..
बांधले होते घरटे ..
त्यात खेळत होते
बोल - बोबडे ..शब्द प्रेमाचे ..
आनंदाच्या झाडावर सजले होते ते घरटे ..
आज असे कसे झाले ..
त्या आनंदावर दुःखाचे सावट कसे आले ..
असे कसे घराचे घरपण सरले ..
दुर्गा मते
चांगल्या मनाच्या माणसाला ,
नेहमी रडावचं लागत .
जगासमोर खोट खोटं हसावं लागतं ..
भावनांची कदर करतो तो .
म्हणून स्वाभिमान त्याला पोरका होतो .
जोडलेलं नातं जपण्यासाठी जीव त्याचा तळमळतो
म्हणून तो अनेकदा दुबळा म्हणून घोषित केला जातो .
अपमान - तिरस्कार नशिबी त्याच्या गोंधलेलं ..
तरीही चांगुलपणाचं अंगिकरायचा त्याचं ठामपणे ठरलेलं ,
नाही कधी अहंकाराला स्पर्श करायचा ..
माणुसकीला डाग कधी लावायचा ..
मनात त्याच्या रूजलेल ...
म्हणूनच तर चांगुलपन त्याने आजवर आहे जपलेलं.
दुर्गा मते
नेहमी शांत राहणे योग्य नाही ..
स्वतः साठी उभे राहणे चुकीचे नाही ..
अन्याय नाही करायचा कधी सहन ..
वेळीच योग्य त्या मार्गाने करायचे त्याचे दहन ..
कोनामध्ये किती ही जीव अडकलेला असेल .कोनामध्ये किती ही जीव अडकलेला असेल .
त्याला जर त्याची पर्वाच नसेल ..
तर त्या नात्याला पूर्ण विराम देणेच योग्य ..
स्वतःसाठी जगणं खूपच छान ..
जगाल स्वतःसाठी तरच आनंद ठेवील तुमचा मान .
जग ही कौतकाने घेईल तुमचं नाव ..
दुर्गा मते
लग्नाआधी विधवा झाले ..
का कुणास ठाऊक ,
कोणत्या जन्मीचे भोग नशिबी आले ..
अंगाला हळद लागली ...
सुखाची एक झुळूक आली ..
क्षणात विर्गळून ही गेली .
सप्त पदी चालण्याआधी पाऊल गोठली ,
लग्नाआधी मी विधवा झाली ...
गावभर चर्चा माझ्या पांढर्या पायाची .
लेक अपशकुनी मी जन्मा आधीच का नाही मेली ..
अशी विनवणी आज देवास केली ..
देवाने ही आज माझ्या कडे पाठ फिरवली .
दुर्गा मते
काल्पनिक रचना माझ्या वास्तवाशी संबधित नाही ..
रात्र गंधळताना हात हाती हवा ..
आता हा दुरावा सहावेना ..
सांज ही मुकली ..
आभाळाच्या कुशीत जाऊन सजली .
तुझ्या माझ्या प्रेमाला गोडी नवी आली .
चांदण्याच्या मैफिलीत ..
आली कोजागिरीची रात ही ..
सखे तुझ्या माझ्या मिलनाची ..
रात ही आली सोन पावलांनी
देना तू हात हाता मध्ये राणी ..
गाऊया गोडीने सुखी संसाराची गाणी ..
दुर्गा मते .
एक स्वप्न मी ही पाहिलं होतं ..
तुझ्यासोबत जगण्याचं ..
आयुष्य नावाचं किताब तुझ्या साथीने लिहिण्याच .
प्रेमाची उपमा द्यायला झाले होते सज्ज .
स्वप्न होतं ते हळवं ..
बघणार ते वेड मन ही होत निस्वार्थ .
आयुष्याची संध्याकाळ ,
तुझ्यासोबत सरेल , वाटल होतं .
प्रवास अर्ध्यावर सोडून जाशील कधी वाटलच नव्हत .
मनाचा एक हळवा कोपरा ,
सहज दिला होता तुला ..
तरीही तू सोडून गेलास मला ..
असंख्य वेदना देऊन मनाला ..
डाग लावून गेलास की रे आपल्या नात्याला ..
माझ्या स्वप्नाना तुडवून पायदळी ..
आता कशीच आठवण नाही येत वेळोवेळी ..
दुर्गा मते
असा एक ही क्षण नाही.
ज्यात तुझी आठवण नाही .
असा एक ही शब्द नाही .
ज्यात तुझी ओढ नाही .
क्षणो क्षणी आठवे तुझे बोल .
नाव तुझे मनी रुजले खोल ..
तू आहेसच एक भास अनमोल .
बोलण होत नाही व्याकुळतो जीव ,
वेळेलाही येत नाही किंव ..
कितीदा सांगू ..
तुझ्यात अडकलाय जीव.
दुर्गा मते
मला एक बहिण हवी होती .
सुख - दुःख वाटून घेण्यासाठी.
भांडण करण्यासाठी ..
माझ्या मनातील गुपित तिच्या मनात रुजवण्यासाठी ..
मला एक बहिण हवी होती .
छोटी मोठी कशीही चालली असती ..
दुर्गा म्हणून हाक मारणारी जास्त आवडली असती ,
ताई म्हणून हाक मारणारी ही आवडली असती .
खरच मला एक बहिण हवी होती ..
मला खूप वाईट वाटत ..
बहिण नाही ह्या गोष्टीचं
खरच देवाने एक बहिण द्यायला हवी ..
खोटं खोटं रुसणारी , गोड गोड बोलणारी .
ताई म्हणून हाक मारणारी .
मला एक बहिण हवी होती
मी रडत असताना अलगद जवळ येऊन
डोळे पुसत काय झालं ग ?
म्हणत डोळे पुसनारी .
आनंदाने एक मिठी देणारी ..
खरच देवाने मला एक बहिण द्यायला हवी होती .
निराशा मावळण्यासाठी ..
आशा रुजवण्यासाठी ..
तो नवीन प्रकाश आला .
जीवनाचा सूर्योदय झाला ..
हातात काकन होते बांधलेले ..
त्याचेच नावाचे जणू तोरण होते लाधलेले ..
त्याच्यामुळेच आज मी होते बहरले ..
त्याच्यासाठीचं आज हात होते मेहंदिने सजलेले .
लाल रंग प्रेमाचा ..
भाळी लागणार होता त्याच्या नावाचा ..
हातात हिरवा चुडा
साक्षीदार होता त्याच्या प्रेमाचा ..
सप्तपदी चालणार होते त्याच्या सोबत आज ..
सात जन्म साथ देण्याची वचन देणार होते त्याला आज ....
त्याच्यासाठीच तर दिवस सजला होता खास ..
त्याची माझी होणार होती एक रास ..
दुर्गा मते
©®
