लोकांना अशी शंका यायला लागली . हे लक्षात येताच राहुलने तिथून पल्टी खाल्ली .
हळदी समारंभानंतर होणारे सर्व विधी व्यवस्थित रित्या पार पडले .
" किती वेळ झाला राहुलला जाऊन अजुन कसा परत आला नाही . " ह्या विचारातच नित्या अडकली होती .
आज तर तिला तिचा मोबाईल बघायला वेळच नव्हत .
तिच्या सोबत असणाऱ्या तिच्या करवल्या तिला त्यांच्या होणाऱ्या जिजूच्या नावाने खूपच चिडवत होत्या . ती त्यांच्यात मिसलेली जरी वाटत होती. तरी ती राहुलच्याच विचारत गुंतलेली होती .
" ह्या नवीन शहरात तो कुठे गेला असेल ? इथे माझ्याशिवाय त्याला दुसर कोणीही ओळखत नाही . "
तिला काय करावं काहीच सुचत नव्हतं .
तेवढ्यात वैशू , तिच्या मैत्रिणीच्या मदतीने तिचा मोबाईल मिळवते . आणि बाजूला जाऊन त्याला कॉल करते .
" कुठे आहेस तू ? "
" आहे की इथेच . तुझ्या डोक्यावर अक्षदा टाकल्याशिवाय कोल्हापूरला परत नाही जाणार . "
" जेवलास का ? "
" कुठे जेवणार ? "
" ये मग लवकर सोबत जेऊ . तू येईपर्यंत मी थांबते जेवायची . "
" खर की काय ? तुझ्या डांबरठ करवल्या सोडतील का तुला ? "
" हो सोडतील तू ये लवकर मी वाट बघतेय . "
" ओके आलोच बघ . "
" कुठे आलास ? "
" तू मागे वळून तर बघ . "
ती लगेच मागे वळून बघते . आणि राहुल तिच्यासमोर उभा असतो . आता नित्या तर खूपच छान दिसत होती .
राहुलचा बीपी हाय होऊन त्याला अटॅक यायचा तेवढा बाकी राहिला होता .
आंबडा बांधलेला त्यावर पांढरा शुभ्र गजरा माळलेला
डोळ्यात काजळ , पायात पैंजण , ओंठावर लाली ,
पिवळ्या रंगाची जरीची साडी त्यात शोभून दिसत होती .
नीत्याराणी ...एकच नंबर ...
ते दोघेही तिच्या रूम मध्ये जातात . तोपर्यंत वैशू त्यांच्यासाठी जेवण आणायला जाते .
ती एवढी सुंदर दिसत होती की कुठल्याही पुरुषाचा तोल जाईल .
ते दोघेच रूममध्ये म्हंटल्यावर काही पहायचं कामचं नाही . कोणी येईल म्हणून दरवाजा बंद करून बसतात.
राहुल एकसारखं तिच्याकडे बघत असतो . त्याची नजर काही केल्या तिच्यावरून हटेना . त्याची त्या नजरेत तिला जरा अवघडल्यासारख वाटत होत .
ती त्यांच्या नजरेसमोरून दूर जायचं म्हणून खिडकीपाशी जाऊन उभी राहते .
तो ही तीच्या पाठोपाठ जातो . तिचे दोन्ही हात खिडकीवर विसावलेले असतात . विसावलेले तिचे ते दोन हात आपल्या हातात घेत . तो तिच्या जवळ जाण्याचा प्रयत्न करत होता .
त्याच्या स्पर्शात अप्रामाणिकपना किंवा परकेपणा नव्हता . त्यामुळे तिला त्याचा तो स्पर्श हवा हवासा वाटत होता . तो तिच्या खूपच जवळ आला होता . त्याच्यातील अंतर आज तो मिटवण्याचा प्रयत्न करत होता . त्याचे ओठ तिच्या ओठांवर टेकवन्यासाठी आसुसलेले होते . त्या एका क्षणासाठी ते कोण आहेत एकमेकांचे . त्याचे नेमके नाते काय ? हे ते पूर्णपणे विसरून गेले होते . तिलाही त्याने आपल्याला दिलेल्या आपलेपणा हवा हवासा वाटत होता .
त्याचे ओठ तिच्या ओठांवर टेकणारच तेवढ्यात दरवाजावर कोणीतरी टिक टिक वाजवत .
तो जरा आतमध्ये जाऊन लपून बसतो . नित्या दरवाजा ओपन करते . बघते तर वैशूने त्या दोघांसाठी जेवण आणालेले असते .
" वैशू तू , मला वाटलं दुसर कोणी आलं ? थॅन्क्स हा जेवण आणलं स त्यासाठी . "
" थॅन्क्स काय ? मैत्रिणीचा एवढाही अधिकार नाही का?"
तिच्या त्या एका शब्दाने तिच्यामध्ये धीर येतो . वैशू तिथून निघून जाते . ती राहुलला आवाज देते . ते दोघेही मस्त जेवून घेतात .
नंतर तो झोपण्यासाठी बाहेर जातो . ती ही लगेच झोपी जाते .
ती झोपण्याचा खूप प्रयत्न करत होती . पण तिला काही झोप येत नव्हती . एक तासापूर्वी घडलेला सारा प्रकार पुन्हा पुन्हा आठवत होता . आज आपण असं कस आपलं सर्व स्व राहुलला अर्पणार होतो . तिला तिचीच चीड यायला लागली होती . पण आज तिला बोलून दाखवण्याची भीती होती . कारण तिने जर बोलून दाखवलं असतं तर राहुल खूप hurt झाला असता .
तिकडे राहुलची ही तीच गत झाली होती . त्याच्या डोळ्यांसमोर सतत नित्याचा चेहरा येत होता . आणि आज आपला असा कसा तोल गेला . काय विचार करत असेल ती आपल्याबद्दल हाच हा ना शेवटी पुरुष ते पुरुषच . सगळे एकाच जातीचे असतात .
आपण आज असं नव्हत वागायला पाहिजे . चूक केली आपण खूप मोठी . असं म्हणत तो स्वतःला दोष देत होता . दोघानाही काही केल्या झोप येत नव्हती .
मग त्यांनी केलं प्रतीलीली ओपन आणि करायला लागले tyipe .....
राहुल ची पोस्ट ...
आज पिवळ्या रंगाच्या साडीत ती एकदम टवका दिसत होती , काही केल्या तोल सावरलाच नाही . तोल सावरता आला नाही . पण मनात अपवित्रता नव्हती हे 💯
होत ते फक्त प्रेम निरागस भावना . क्रूरता कुठेच नाही .
ती त्याच्या ह्या पोस्ट ला रिप्लाय देते .
" All fair love and war "
आता तिचा हा रिप्लाय वाचून त्याच्या जीवात जीव आलेला असतो .
ती ही एक पोस्ट करते .
कैसी भी मेरी किस्मत है ।
जहा मेरा प्यार है ।।
वहा तो मेरा सिर्फ नाम है ।
सासे तो कहीं और है ।।
तिच्या ह्या पोस्ट ला काय रिप्लाय द्यावा त्याला काहीच सुचेना .
त्याने फक्त " वेरी नाइस " 👌👌👌👌❣️❣️❣️
म्हणून रिप्लाय दिला .
तिच्याही जीवात जीव आला . ते दोघेही मग निवांत झोपी गेले . दुसऱ्या दिवशी दुपारचं लग्न होतं . त्याच्या आणि तिची गाठभेट झालीच नाही .
ती आज खूप छान दिसत होती . तिची आज एकच इच्छा होती . मला ह्या गेट अप मध्ये सर्वात आधी राहुलने बघावं .
ती आता मेक अप रूम मध्ये एकटीच होती . ती लगेच राहुल ला कॉल करते ." राहुल तू ये इकडे मेक अप रूम मध्ये . माझी इच्छा आहे तू आज मला सगळ्यात आधी बघावं . "
तो तिला नाहीच म्हणतो . पण ती हट्टाला च पेटलेली असते . तो तिला परत नकोच म्हणतो , " मी तिकडे आल्यानंतर माझा तोल गेला तर , त्यापेक्षा नकोच."
" जाऊ दे तोल पण तू ये . "
" अगं असं कसं "
" ये ना प्लीज मी शरीराने दुसऱ्याची होणार आहे . मनाने फक्त तुझीच आहे . आणि तुझीच राहणार . "
" ओके येतो ." असं म्हणत तो तिच्या मेक अप रूम मध्ये जातो .
ती खूपच छान दिसत होती . ते दोघेही सेल्फी काढतात .
तो त्याचे ओठ अलगद तिच्या कपाळावर टेकवत तिला किस करतो . आणि तिथून निघून जाण्यापूर्वी त्याने तिच्यासाठी आणलेले गिफ्ट सोन्याची चैन तिला present देतो . आणि आवडली का म्हणून विचारतो .
" आवडली का काय ? खूप आवडली आयुष्यभर तुझी आठवण म्हणून खूप जपेंन ह्याला thanks मित्रा "
तो बाहेर जाते ती ही लग्नमंडपात जाते . आता तिचे वडील राहुलला सारखे म्हणत होते . "जा तुम्ही नवऱ्या मुलाकडे आला तुमचा मित्र आता आमचं कर्तव्य संपलं ."
" हो हो " आता त्याला काही च समजेना कारण नवऱ्या मुलाकडच कोणीच त्याला ओळखेना सर्व जण त्याला हाच प्रश्न विचारत होते.
" कोण आपण ? कोठून आला त ? "
मी लग्नासाठी आले लो आहे . असच तो फक्त उत्तर देत होता . पण चर्चा पसरायची म्हंटल्यावर कशीही पसरतेच
सगळीकडे हीच चर्चा हा नवीन मुलगा आहे कोण ? कोणत्या साईड ने आहे ."
आता त्यांना दोघांनाही खूप भीती वाटत होती .
आपण लपवलेले आपल नातं आज जगासमोर येत की काय ?
तिचे आणि त्याचे पाण्याने तुडुंब भरले ले डोळे , एकमेकां डे त्यांच्या असणाऱ्या नजरा . ह्याच्यावरून च शेखरणे ओळखं ल होत . हे दोघे एकमेकांना ओळखतात . तेवढ्यात तो कोणाच्याही नावाची बदनामी होऊ नये म्हणून लगेच कबुल करतो . हा माझाच मित्र आहे . त्याच्या गळ्यात जाऊन पडतो . " काय मित्रा कसा आहेस ? वैगरे वैगरे ..
आणि लग्न समारंभाच्या पुढील कार्यक्रमाला सुरुवात करतात . लग्न तर एकदम भारी होत .
पाठवणीच्या वेळेस ही शेखर राहुल ला आपल्या सोबत आपल्या घरी येण्यास सांगतो . शेखरचे हे वाक्य ऐकल्यानंतर त्याच्या चेहऱ्यावर अनोखे तेज पसरते .
राहुलला इथे नित्या शिवाय कोणीही ओळखत नव्हत . मग काय तो त्यांच्यासोबत जायला होकार च देतो ...
शेखरने राहुलला का बरं त्याच्यासोबत यायला सांगितल असेल ते बघुया पुढच्या भागात तो पर्यंत वाचत रहा ..
मागील भाग वाचण्यासाठी मागील पृष्ठ ह्या ठिकाणी क्लिक करा .
