हेडफोन्स तिची आठवण ....

आज सकाळ पासून तिला तिचं हेड फोन मिळत नव्हत . ती खूपच चिडली होती . ते हेडफोन्स सापडत नव्हते म्हणून तिने हक्क घर डोक्यावर घेतलं होत . सकाळ पासून ती चिडचिड करत होती . समोर येणाऱ्या प्रत्येकावर ताण खात होती . 

विवेक : तिचा नवरा " एवढं काय अडलय त्या हेडफोन वाचून एखाद नवीन घेऊन टाक . फार फार तर दीडशे रुपयाला येईल . "

 " तुम्ही व्हा बाजूला मला ते हेडफोन्स शोधू देत . "

" अगं नाही सापडणार आता ते परत "

" म्हणजे "

" ते चुकून माझ्याकडुन भंगार वाल्याला दिलं गेलं "

" अहो असं कसं भंगार वाल्याला दिलं तुम्ही , कोणत्या भंगार वाल्याला दिलं लवकर सांगा मला " ( तिचे सुर आता वरचढ झाले होते.)

" तो आपल्या शेजारचा चहाच्या टपरी जवळचा भंगार वाला आहे , ना त्यालाच दिलं . "

त्याच हे उत्तर ऐकून भार्गवी लगेच त्या भंगार वाल्याच्या दिशेने धाव घेऊ लागली . तिच्या मागोमाग शेखर ही धावू लागला . ती गेली आणि लगेच तिने भंगार वाल्याने एकत्र करून ठेवलेलं सार भंगार उचक - पाचक करू लागली. आणि त्यात ती आपलं हरवलेलं हेडफोन्स शोधू लागली . 

शेखर तिच्या कडे बघतच होता . साधं हेडफोन्स तर हरवलं ह्यात एवढं काय ? चिडचिड करण्यासारखं असं स्वतःलाच विचारू लागला . 

तिने सार भंगार उचकुन ठेवलं पण ; त्यात काही तिला तिचे हेडफोन्स सापडले नाहीत . ती हताश झाली . 

जणू आपला श्वासच आपल्यापासून दूर गेला असे तिला भासू लागले . तिची तशी अवस्था पाहून शेखर ही हताश झाला . थोड्याच वेळात तो भंगार वाला आतमध्ये आला . आणि तिच्यावर चांगलाच चिरकला . चिरलेल्या भंगार वाल्यावर मग शेखर ही चांगलाच बिघडला . 

" बाई माणसांशी अशी पद्धत आहे का ? बोलण्याची " असं म्हणत त्याला दम देऊ लागला . "

भंगार वाला मग तिची माफी मागू लागला . स्वारी भाभिजी पण ; आमची ही कामाची वेळ आहे . आणि त्यात तुम्ही सकाळी सकाळी सारा पसारा करून ठेवला .

म्हणून जरा तोल गेला . माफ करा भाभिजी .."

" राहू द्या दादा माफी नका मागू " असं म्हणत ती तिचे डोळे पुसू लागली . "

" एवढं काय शोधत होता तुम्ही की त्या वस्तू साठी तुमचे एवढे डोळे भरून आले . "

" मी माझे हेडफोन्स शोधत होते . " 

" हेडफोन्स "

" हो माझे हेडफोन्स , दादा आम्ही तुम्हाला दिलेलं भंगार कुठे आहे . " असं ती त्या भंगार वाल्याला विचारू लागली . 

" तुम्ही काल दिलं ना भंगार , ते हवेली वर ठेवलेलं आहे ."

" कुठे आहे हवेली सांगा मला जाऊन शोधते मी तिथे "

" अहो हे काही सोप काम नाही. तिथे आमचे मालक असतात . ते कोणतेच भंगार परत घेऊ देत नाही . तसा त्यांचा नियमच आहे . "

" तुम्ही सांगा मला कुठे आहे . ती हवेली मी हातापाया पडेन . हवं तर त्यांना काही पेमेंट देईन . पण मला ते हेडफोन्स हवेत . 

" शेखर तू तरी सांग यांना विचार ना हवेली कुठे आहे ते "

असं म्हणत ती सतत रडत होती . 

शेखरला तिची अवस्था बघवेनाशी झाली होती . त्याने त्या भंगार वाल्याला हवेलीचा पत्ता विचारला आणि तो भार्गवीला घेऊन त्या हवेलिवर गेला .

ते तिथे जसे गेले , तसे त्यांना तिथे दोन बॉडीगार्ड आडवे झाले . ते त्यांचा रस्ता अडवत त्यांना विचारू लागले . "

" कोण तुम्ही आणि इथे अचानक कसे काय आलात "

" आम्ही इथे आमची एक गोष्ट शोधण्यासाठी आलो आहोत . "

शेखर असं म्हणत आम्हाला आतमध्ये जाऊ द्या . अशी विनंती त्या बॉडीगार्ड ना करू लागला . ते बॉडीगार्ड काही ऐकेना . मग थोडीशी बाचा बाची झाली . आणि तेवढ्यात हवेलीचे मालक बाहेर आले . 

" काय प्रोब्लेम आहे . आणि कोण हे " अस ते त्या बॉडीगार्ड ना विचारू लागले . 

तेवढ्यात भार्गवी हात जोडून पुढे येऊन त्याचे पाय धरत गयावया करू लागली . " आमचे हेडफोन्स शोधण्यासाठी आम्ही इथे आलोत प्लीज काका आम्हाला ते इथे शोधू द्या . हवं तर आम्ही तुम्हाला पैसे देऊ . पण प्लीज तुम्ही आम्हाला ते हेडफोन्स शोधू द्या . "

तिची अवस्था पाहून कोनालाही दया येईल . तो मालक तिची तशी अवस्था पाहून हताश झाला . आणि तिला तिचं हेडफोन्स शोधण्याची परमिशन दिली . 

ती लगिबघिने आतमध्ये गेली आणि तिचे हेडफोन्स शोधू लागली . समोरच एक खूप मोठा गठ्ठा पडलेला होता . त्यात तिला तिचे ते हेडफोन्स सापडले . ते हेडफोन्स बघून तिला अजूनच गहिवरून आले . ती खूप रडली . तिची ती अवस्था पाहून सारेच स्तब्ध झाले होते . 

तिला शेखरने धीर दिला . " रडू नको प्लीज शांत हो "

असं म्हणत तो तिला सावरू लागला . "

तेवढ्यात तो मालक आतमध्ये आला आणि तिला विचारू लागला . " ताई तुम्ही ज्या हेडफोन्स साठी एवढं रडताय म्हणजे नक्कीच ते तुमच्यासाठी खूपच महत्वाचं असेल ."

" हो काका हे हेडफोन्स माझ्यासाठी खूप महत्वाचे आहेत . हे फक्त हेडफोन्स नाहीत . ही आठवण आहे माझ्या एका जीवा भावाच्या मैत्रिणीची .."

" म्हणजे " 

" म्हणजे हे हेडफोन्स माझे नाहीत ते माझ्या मैत्रिणी चे आहेत . तिची तेवढीच एक माझ्या कडे आठवण आहे . ती आज हे जग सोडून खूप दूर गेली तिचे ते हेडफोन्स माझ्याकडे ठेवून गेली ."

"कशामुळे ते हे जग सोडून गेली ."

" तिचं एका मुलावर खूप प्रेम होतं . ती त्याच्यासाठी जीवही द्यायला तयार होती . तिची स्टोरी समाजापासून जेव्हा लपलेली होती . तेव्हा फक्त मलाच माहीत होती .

नकळतपणे मीच तिचं हे जग सोडून जायला कारण ठरले होते . ती रोज माझ्या घरी येऊन त्याच्याशी गप्पा मारायची . मी तिला खूप समजावयाचे . असं नको करू तुझ आयुष्य बरबाद होईल . पण तिच्या डोळ्यावर प्रेम नावाची पट्टी बांधलेली होती . ती खूप आंधळी झाली होती त्याच्या प्रेमात . तोच तिच्यासाठी तिचं आयुष्य झालं होता . जगापासून ही स्टोरी लपलेली होती . तोपर्यंत सगळं ठीक होत . पण जेव्हा ही स्टोरी जगासमोर आली तेव्हा तिची फारच बदनामी झाली होती . 

जगाने तिने न केलेल्या चुकीची ही तिला शिक्षा दिली . तिला नको नको बोलून तिचं जगणं असह्य केलं . तिच्या प्रियकराने ही तिची साथ सोडून दिली . ती तर फारच खचून गेली होती . तिला श्वास घेणं ही मुश्किल झालं होतं . जगणं नकोस वाटत होत . 

घरच्यांनी तर तिला वाळीतच टाकलं होतं . तिला तर ते आपल्या कुटुंबाला लागलेली कीड समजू लागले होते . 

तिला नियतीने ठोकरल होतं . तिला सारचं असह्य झालं होतं . तिने मन घट्ट करून एक निर्णय घेतला होता . तिने जो निर्णय घेतला होता , त्याची पहिली साक्षीदार फक्त मी होते . 

कडक उन्हाळ्याचे दिवस होते . पाळूच्या वाटेवर मी नेहमीप्रमाणे बसले होते . निसर्गाचा आनंद घेत होते . ती तेवढ्यात माझ्याकडे रडत रडत आली . तिच्या हातात काहीतरी होत . तिने लगेच ते माझ्या हातात दिलं . मी तिला विचारणारच तेवढ्यात " ही माझी शेवटची आठवण भार्गु तुझ्यासाठी " 

असं म्हणत तिने त्या तलावात उडी मारली . आणि ह्या सुंदर आयुष्याला ती कायमची मुकली तेव्हापासून हे हेडफोन्स माझ्यासाठी खूप महत्त्वाचे आहेत कारण हे हेडफोन्स फक्त हेडफोन्स नाही तर , हे हेडफोन्स तिची शेवटची आठवण आहे . ती आठवण मला अत्यंत प्रिय आहे ."

ही स्टोरी ऐकुन सर्वांचे डोळे भरून आले होते . शेखर एवढंच तिला बोलला ही आठवण तू कायम जपून ठेव .

अगदी शेवटच्या श्वासापर्यंत .....

" Hmm " अस म्हणत तीने उत्तर दिलं . आणि ते ते हेडफोन्स घेऊन आनंदाने घरी गेले ....

दुर्गा मते ......