प्रेम बंधन भाग - 14

नित्या आणि राहुलने त्यांचं नातं हळदी समारंभा पर्यंत लपवून ठेवल होत . पण नंतर त्यांची खूपच मस्ती सुरू झाली . लोकांना डाऊट यायला लागला . हा नक्की मित्र आहे  कोणाचा ?  नवऱ्या  मुलाचा की नवऱ्या मुलीचा . 

लोकांना अशी शंका यायला लागली . हे लक्षात येताच राहुलने तिथून पल्टी खाल्ली . 

हळदी समारंभानंतर होणारे सर्व विधी व्यवस्थित रित्या पार पडले . 

" किती वेळ झाला राहुलला जाऊन अजुन कसा परत आला नाही . " ह्या विचारातच नित्या अडकली होती . 

आज तर तिला तिचा  मोबाईल बघायला  वेळच नव्हत . 

तिच्या सोबत असणाऱ्या तिच्या करवल्या तिला त्यांच्या होणाऱ्या जिजूच्या नावाने खूपच चिडवत होत्या . ती त्यांच्यात मिसलेली जरी वाटत होती. तरी ती राहुलच्याच विचारत गुंतलेली होती .

" ह्या नवीन शहरात तो कुठे गेला असेल ? इथे माझ्याशिवाय त्याला दुसर कोणीही ओळखत नाही . "

तिला काय करावं काहीच सुचत नव्हतं . 

तेवढ्यात वैशू , तिच्या मैत्रिणीच्या मदतीने तिचा मोबाईल मिळवते . आणि बाजूला जाऊन त्याला कॉल करते . 

" कुठे आहेस तू ? "

" आहे की इथेच . तुझ्या डोक्यावर अक्षदा टाकल्याशिवाय कोल्हापूरला परत नाही जाणार . "

" जेवलास का ? "

" कुठे जेवणार ? "

" ये मग लवकर सोबत जेऊ . तू येईपर्यंत मी थांबते जेवायची . "

" खर की काय ? तुझ्या डांबरठ करवल्या सोडतील का तुला ? "

" हो सोडतील तू ये लवकर मी वाट बघतेय . "

" ओके आलोच बघ . "

" कुठे आलास ? "

" तू मागे वळून तर बघ . "

ती लगेच मागे वळून बघते . आणि राहुल तिच्यासमोर उभा असतो . आता नित्या तर खूपच छान दिसत होती .

राहुलचा बीपी हाय होऊन त्याला अटॅक यायचा तेवढा बाकी राहिला होता .

आंबडा बांधलेला त्यावर पांढरा शुभ्र गजरा माळलेला

 डोळ्यात काजळ , पायात पैंजण , ओंठावर लाली ,

पिवळ्या रंगाची जरीची साडी त्यात शोभून दिसत होती .

नीत्याराणी ...एकच नंबर ...

ते दोघेही तिच्या रूम मध्ये जातात . तोपर्यंत वैशू त्यांच्यासाठी जेवण आणायला जाते . 

ती एवढी सुंदर दिसत होती की कुठल्याही पुरुषाचा तोल जाईल . 

ते दोघेच रूममध्ये  म्हंटल्यावर काही पहायचं कामचं नाही . कोणी येईल म्हणून दरवाजा बंद करून बसतात. 

राहुल एकसारखं तिच्याकडे बघत असतो . त्याची नजर काही केल्या तिच्यावरून हटेना . त्याची त्या  नजरेत तिला जरा अवघडल्यासारख  वाटत होत . 

ती त्यांच्या नजरेसमोरून दूर जायचं म्हणून खिडकीपाशी जाऊन उभी राहते . 

तो ही तीच्या पाठोपाठ जातो . तिचे दोन्ही हात खिडकीवर विसावलेले असतात . विसावलेले तिचे ते दोन हात आपल्या हातात घेत . तो तिच्या जवळ जाण्याचा प्रयत्न करत होता . 

त्याच्या स्पर्शात अप्रामाणिकपना किंवा परकेपणा नव्हता  . त्यामुळे तिला त्याचा तो स्पर्श हवा हवासा वाटत होता . तो तिच्या खूपच जवळ आला होता . त्याच्यातील अंतर आज तो मिटवण्याचा प्रयत्न करत होता . त्याचे ओठ तिच्या ओठांवर टेकवन्यासाठी आसुसलेले होते . त्या एका क्षणासाठी ते कोण आहेत एकमेकांचे . त्याचे नेमके नाते काय ? हे ते पूर्णपणे विसरून गेले होते . तिलाही त्याने आपल्याला दिलेल्या आपलेपणा हवा हवासा वाटत होता .

त्याचे ओठ तिच्या ओठांवर टेकणारच तेवढ्यात दरवाजावर कोणीतरी टिक टिक वाजवत . 

तो जरा आतमध्ये जाऊन लपून बसतो . नित्या दरवाजा ओपन करते . बघते तर वैशूने त्या दोघांसाठी जेवण आणालेले असते . 

" वैशू तू , मला वाटलं दुसर कोणी आलं ? थॅन्क्स हा जेवण आणलं स त्यासाठी . "

" थॅन्क्स काय ? मैत्रिणीचा एवढाही अधिकार नाही का?"

तिच्या त्या एका शब्दाने तिच्यामध्ये धीर येतो . वैशू तिथून निघून जाते . ती राहुलला आवाज देते . ते दोघेही मस्त जेवून घेतात . 

नंतर तो झोपण्यासाठी बाहेर जातो . ती ही लगेच झोपी जाते .

ती झोपण्याचा खूप प्रयत्न करत होती . पण तिला काही झोप येत नव्हती . एक तासापूर्वी घडलेला सारा प्रकार पुन्हा पुन्हा आठवत होता . आज आपण असं कस आपलं सर्व स्व राहुलला अर्पणार होतो . तिला तिचीच चीड यायला लागली होती . पण आज तिला बोलून दाखवण्याची भीती होती . कारण तिने जर बोलून दाखवलं असतं तर राहुल खूप hurt झाला असता .

      

     तिकडे राहुलची ही तीच गत झाली होती . त्याच्या डोळ्यांसमोर सतत नित्याचा चेहरा येत होता . आणि आज आपला असा कसा तोल गेला . काय विचार करत असेल ती आपल्याबद्दल हाच हा ना शेवटी पुरुष ते पुरुषच . सगळे एकाच जातीचे असतात .

आपण आज असं नव्हत वागायला पाहिजे . चूक केली आपण खूप मोठी . असं म्हणत तो स्वतःला दोष देत होता . दोघानाही काही केल्या झोप येत नव्हती . 

मग त्यांनी केलं प्रतीलीली ओपन आणि करायला लागले tyipe .....

राहुल ची पोस्ट ...

आज पिवळ्या रंगाच्या साडीत ती एकदम टवका दिसत होती , काही केल्या तोल सावरलाच नाही . तोल सावरता आला नाही . पण मनात अपवित्रता नव्हती हे 💯 

होत ते फक्त प्रेम निरागस भावना . क्रूरता कुठेच नाही .

ती त्याच्या ह्या पोस्ट ला रिप्लाय देते .

" All fair love and war "

आता तिचा हा रिप्लाय वाचून त्याच्या जीवात जीव आलेला असतो . 

ती ही एक पोस्ट करते . 

 कैसी भी मेरी किस्मत है ।

जहा मेरा प्यार है ।।

वहा तो मेरा सिर्फ नाम है ।

सासे तो कहीं और है ।।

 

तिच्या ह्या पोस्ट ला काय रिप्लाय द्यावा त्याला काहीच सुचेना . 

त्याने फक्त " वेरी नाइस " 👌👌👌👌❣️❣️❣️

म्हणून रिप्लाय दिला . 

तिच्याही जीवात जीव आला . ते दोघेही मग निवांत झोपी गेले . दुसऱ्या दिवशी दुपारचं लग्न होतं . त्याच्या आणि तिची गाठभेट झालीच नाही . 

ती आज खूप छान दिसत होती . तिची आज एकच  इच्छा होती . मला ह्या गेट अप मध्ये सर्वात आधी राहुलने बघावं . 

ती आता मेक अप रूम मध्ये एकटीच होती . ती लगेच राहुल ला कॉल करते ." राहुल तू ये इकडे मेक अप रूम मध्ये . माझी इच्छा आहे तू आज मला सगळ्यात आधी बघावं . "

तो तिला नाहीच म्हणतो . पण ती हट्टाला च पेटलेली असते . तो तिला परत नकोच म्हणतो , " मी तिकडे आल्यानंतर माझा तोल गेला तर , त्यापेक्षा नकोच."

" जाऊ दे तोल पण तू ये . "

" अगं असं कसं "

" ये ना प्लीज मी शरीराने दुसऱ्याची होणार आहे . मनाने फक्त तुझीच आहे . आणि तुझीच राहणार . "

" ओके येतो ." असं म्हणत तो तिच्या मेक अप रूम मध्ये जातो . 

ती खूपच छान दिसत होती . ते दोघेही सेल्फी काढतात .

तो त्याचे ओठ अलगद तिच्या कपाळावर टेकवत तिला किस करतो . आणि तिथून निघून जाण्यापूर्वी त्याने तिच्यासाठी आणलेले गिफ्ट सोन्याची चैन तिला present देतो . आणि आवडली का म्हणून विचारतो .

" आवडली का काय ? खूप आवडली आयुष्यभर तुझी आठवण म्हणून खूप जपेंन ह्याला thanks मित्रा "

तो बाहेर जाते ती ही लग्नमंडपात जाते . आता तिचे वडील राहुलला सारखे म्हणत होते . "जा तुम्ही नवऱ्या मुलाकडे आला तुमचा मित्र आता आमचं कर्तव्य संपलं ."

" हो हो " आता त्याला काही च समजेना कारण नवऱ्या मुलाकडच कोणीच त्याला ओळखेना सर्व जण त्याला हाच प्रश्न विचारत होते.

"  कोण आपण ? कोठून आला त ? "

मी लग्नासाठी आले लो आहे . असच तो फक्त उत्तर देत होता . पण चर्चा पसरायची म्हंटल्यावर कशीही पसरतेच 

सगळीकडे हीच चर्चा हा नवीन मुलगा आहे कोण ? कोणत्या साईड ने आहे ."

आता त्यांना दोघांनाही खूप भीती वाटत होती . 

आपण लपवलेले आपल नातं आज जगासमोर येत की काय ? 

तिचे आणि त्याचे पाण्याने तुडुंब भरले ले डोळे , एकमेकां डे त्यांच्या असणाऱ्या नजरा . ह्याच्यावरून च शेखरणे ओळखं ल होत . हे दोघे एकमेकांना ओळखतात . तेवढ्यात तो कोणाच्याही नावाची बदनामी होऊ नये म्हणून लगेच कबुल करतो . हा माझाच मित्र आहे . त्याच्या गळ्यात जाऊन पडतो . " काय मित्रा कसा आहेस ? वैगरे वैगरे ..

आणि लग्न समारंभाच्या पुढील कार्यक्रमाला सुरुवात करतात . लग्न तर एकदम भारी होत . 

पाठवणीच्या वेळेस ही शेखर राहुल ला आपल्या सोबत आपल्या घरी येण्यास सांगतो . शेखरचे हे वाक्य ऐकल्यानंतर त्याच्या चेहऱ्यावर अनोखे तेज पसरते .

राहुलला इथे नित्या शिवाय कोणीही ओळखत नव्हत . मग काय तो त्यांच्यासोबत जायला होकार च देतो ...

शेखरने राहुलला का बरं त्याच्यासोबत यायला सांगितल असेल ते बघुया पुढच्या भागात तो पर्यंत वाचत रहा ..

मागील भाग वाचण्यासाठी मागील पृष्ठ ह्या ठिकाणी क्लिक करा .