उमेद ही सापडेना ...
जगण्यास माझ्या पंख फुटेना ,
मेहनती स बळ हे लाभेना ...
फिरून फिरून मी तिथेच येऊन थांबते ,
जिथून माझ्या फिरण्याची सुरुवात होते ...
डोळ्यांसमोर किर्र अंधार पसरतो ,
त्या अंधारात प्रकाश किरण ही हरवून बसतो ...
लख लखणाऱ्या प्रकाशात ,
मी प्रगतीचे सुर शोधते ,
पण ते सूरही मला अप्रगती कडेच नेऊन सोडते ...
नियती ,
ढगाआड झालेला सुर्य पुन्हा पुन्हा उगवणे ,
हजारो सुर्य उगवून ही ,
मला उमेद ही सापडेना ..
मलभ मनावरचे काही जाईना ...
Khup Sundar Rachna 👌👌👌👌
ReplyDeleteखूपच सुंदर रचना 👌👌👌
ReplyDelete