कोमेजलेली कळी ....

कोमेजलेली कळी उमलू पाहत होती ,

आभाळाला गवसणी घालण्याची स्वप्न रेखाटत होती ..

भूतकाळ विसरून वर्तमान जगू लागली होती ,

भविष्याचे गुपित उलगडत होती ...

चेहऱ्यावर तेज पसरत नव्याने ती उमलली होती ,

ती भयानक रात्र विसरण्याचा प्रयत्न करत होती ...

पुन्हा एकदा नव्याने मोकळा  श्वास घेऊ पाहत होती ,

अंधारलेल्या आयुष्याला प्रकाशाची किनार नवी देऊ पाहत होती ...

बेरंग झालेल्या आयुष्याला रंग नवे देत होती ,

सकारात्मकतेचे सुगंध ती शिंपडत होती ...

उन्हात ती सावली शोधत होती ,

निरभ्र त्या आकाशात ती घर नवे बांधत होती ...

कोमजलेली कळी ती पुन्हा एकदा जन्म घेत होती ,

जगावेगळे तिचे अस्तित्व निर्माण करू पाहत होती ....