अवखळ वारा

त्या खिडकीतून आभाळ दिसायचं ,
गार वाऱ्याला ते सहन नाही व्हायचं ,
नेहमी माझं चित्त हर वायच ,
वाऱ्याच्या अलगद येण्याने मूड ऑफ ,
ठरलेलं असायचं ...

किती बाई त्याचे नखरे ,
झुळूक येता आठवते मजला माझेच चेहरे हसरे ...

चोरुन चोरुन अभालातल्या चांदण्या ही मोजायचे ,
अंगाला स्पर्श करणाऱ्या वाऱ्याशी हितगुज करायचे ..

अवखळ तो वारा येतो ,
मनाला मोहून टाकतो ...
त्याच्यातचं हरवायला भाग पाडतो ...