आशेवर त्याच्या जगणं

His living on hope

His living on hope

मैत्रीच्या थोड्या पलिकडे ..

प्रेमाच्या थोड्या आलीकडे

असच होतं नातं आपलं ..

तास न तास गप्पा मारण ..

मनातलं गुपित शेअर करण ..

नुसती फ्रेंड शिप नव्हती ...

त्याला प्रेमाची ही साथ होती...

नियतीची नजर लागली ..

अर्ध्यावर च राहिली ..

ही प्रेमकहाणी ..

आशेवर त्याच्या जगणं, ...... खरच किती छान होतं.  आपलं नातं ..कुणाचीही नजर लागेल.  अगदी तस .  आणि शेवटी लागलीच त्याला नजर नियतीची काळाची ...गेलास तू सोडून मला एकटीला...

अचानक तू आयुष्यातून निघून गेला ...आणि हे आयुष्य जगायचं मी विसरून गेले होते ... तो येईल ही आस खोटी असून ही त्याच्याच आठवणीत जगत होते.  माहीत होतं. 

आता त्याच्यावर प्रेम करन निव्वळ वेडेपणा आहे.   तो वेडेपणा जपण्यात ही वेगळीच मजा होती.  त्या वेडेपणातही फक्त त्याच्या येण्याची आस होती....

रोज त्याच्या साठी महादेवाच्या मंदिरात जाऊन पूजा अर्चा करण ..त्याच्यासाठी फक्त त्या मंदिराला नित्या नेमाने 108 प्रदक्षिणा घालून तिथेच त्याची वाट बघत बसण...

खरच सारं सार आवडायचं...आयुष्याची संध्याकाळी काम च काय होतं ..... तिला ..

ती त्याच्याच विचारत गर्क असायची.   तो अनपेक्षित वळणावर तिला भेटलेला....तिच्या रक्ताच्या नात्यांनी जेव्हा तिला वाऱ्यावर सोडले ल.  तेव्हा तोच तर आलेला ..तिच्या आयुष्यात देवधुत बनुन....त्याच्या संगीत न तिचं आयुष्य रंगून गेलं होतं ...

ते एकमेकांच्या कुणीच नसताना ...एकमेकांसाठी खूप काही फिल करत होते ......

अनपेक्षित वळणावर झालेली भेट...जग दोघांनाही वेड्यात काढायचं .  ते मात्र दिलखुलासपणे जगायचे.   जगाकडे दुर्लक्ष करत .. कारण त्या दोघांनाही आपल्याच मुलांनी घराबाहेर काढलं होतं ..अनपेक्षित वळणावर एकमेकाच्या साथीने ते पुन्हा जगायला शिकले ....एकमेकांचा सहारा बनले...पण तो अचानक तिला सोडून गेला ....आणि पुन्हा एकदा उघड्यावर पडली .......

जाताना तो म्हणाला होता मी येईल परतून ..म्हणून ती खूप आशेने त्याच्या वाटेकडे डोळे लावून बसली होती ..

खूप आतुरतेने त्याच्या येण्याची वाट बघत होती ....तो येईल ही आशा ..त्या आशेवर जगणं ..तिचं आयुष्य सुंदर करत होतं ..

.

काल्पनिक कथा

His living on hope : by दुर्गा मते

living-hope