वरदान ...

बालपण सरले ,

गुण्यागोविंदात दिवस गेले ,

कोवळ्या कळीतून ,

मी पुन्हा एकदा जन्मले ...

आज नव्याने ...

उलगडले कोडे स्त्री जन्माचे ,

सार्थक होई तिच्या अस्तित्वाचे ,

कोडे उलगडले त्या क्षणांचे ...

गाय आणि माय सारखीच ...

दोघींनाही वरदान एकच ...

गर्भात नऊ महिने वाढवायचं ,

एक अनोळखी अर्भक ...

आपल्याच रक्तामासाच् ,

सार्थक करी ते आपल्या जन्माच ...

ते मनात गोंदून ठेवायचं ...

हे वरदान लाभलेलं ..

त्यानेच तर हे निसर्ग सौदर्य आहे बहरलेलं ...

दुर्गा मते ...