अलक ( सुखद क्षण )

उमेद ही नवी असावी ,

आपुलकी ही जुनी असावी ...

ताऊ तू अशीच बहरणारी ,

फुल वेल असावी ,

शिवराज , आदी , मयंकची आवडती ,

फ्रेंड असावी ......!!!!

       आज शेतात जायचं म्हणून मी लगीबगिणे आवरत होते . कढईत फोडणीसाठी मोहरी टाकले , आणि लक्षात आले . घरात तर कढी पत्ताच नाही .. गॅस तसाच बंद केला . ओढणी घेतली . आणि कढी पत्ता आणण्यासाठी घरा बाहेर पडले . 

घरापासून कढी पत्त्त्याच झाड बरच दूर होतं . आज पहिल्यांदा मी एकटीच त्या भयानव अरण्यात चालले होते . तिकडे जाण्याचा रस्ता जरा भयानकच होता . मी पाय उचलत पटपट चालू लागले . तेवढ्यात एक जोरात बुलट आली गावच्या पाटलाच्या मुलाची . मला बघून त्याने त्याचं रस्त्याने दोन तीन वेळेस जोरात बुलेट चालवली . पण मी दुर्लक्ष केलं ...मी दुर्लक्ष करतेय हे बघून त्याने ही आपला रस्ता बदलला .....

मी अजुनच चालण्याचा वेग वाढवला ...थोड चालले तर पाठीमागे कोणीतरी असल्याचा भास झाला . वळून पाहिले तर कोणीच दिसले नाही ...मी परत चालू लागले . थोडी भित भित पण वेगाने पाऊले टाकू लागले ..

थोड्या वेळाने कसला तरी विचीत्र आवाज ही कानावर पडला . माझ्या काळजाचा ठोका च चुकला , कढी पत्याच झाडापाशी गेले तर अचानक कोणीतरी माझ्या डोळ्यावर हात ठेवून माझे बंद केले . थोडा वेळासाठी तर माझा श्वास च बंद झाला होता ...

मी जराशी घाबरले , डोळ्या वरील हात काढण्याचा प्रयत्न करू लागले . मला त्या कोवळ्या हाताचा स्पर्श ओळखीचा वाटला . डोळे उघडून बघते तर समोर माझा सर्वात लाडका मित्र शिवराज ...!!!!

मला तो आज खूप दिवसांनी भेटला होता . त्याला मी एक घट्ट मिठी मारली ...आणि त्याने ही मला खूप गोड गोड पापे दिले ....आजचा तो क्षण मला खूप सुख देऊन गेला .. कारण शिवराज च नाही तर माझे सर्वच छोटे छोटे फ्रेंड आज मला भेटले होते ...

दुर्गा मते 

©®