मानवाचे मन ...

मानवाचे मन ,

देवाला कधी कळलेच नाही ,

म्हणूनच त्याने गप्प राहणे स्विकारले ...

अस्तित्व त्याचे असूनही ,

मृगजळ ते भासू लागले ...

कलियुगात त्यालाही त्याचे ,

रूप लपवावे लागले ....

जरा दुःख आलं ,

की जगात देव नाही ,

मन हे सहज बोलून जातं ,

सुख अगंनी खेळू लागलं की ,

ही सारी ईश्वराचीचं कृपा ,

नकळत शब्द हे बोलके होते ...

याचेच तर वाईट ,

त्या देवालाही वाटते ...

किती ही मानव जात स्वार्थी ,

अगदी त्याचा नजरेतून , 

हा देव ही सुटत नाही निस्वार्थी ....