हरवली पाखरे

वंदन माझे सरस्वती मातेला ,

ज्ञानदेवतेला ...

ह्या पाखरांना तिने कुशीत घेतले ,

ज्ञानाचे दिप ओंजळीत  टाकले ...

किलबिलत्या मनाला आकार दिला ,

ज्ञानाचा झरा इथे ओसंडू लागला ,

सकाळ सकाळी रविकिरणाला ही अभिमान वाटला ,

ज्ञानदीप त्याच्या नयनात दाटला ...

वृक्ष वेली पशू पाखरे ,

घेर घालू लागले ज्ञान दिपाला ,

आशिष देऊ लागले ,

ज्ञान दिपात शिकत असलेल्या प्रत्येक पाखराला

अभिमानाप्रती माया साठली ,

ज्ञानदीपातील पाखरांसाठी ,

कोकिळा ही गाऊ लागली ...

आनंदाची जीवन गाणी ...

सकाळ सकाळी ज्ञानदीप उजळून  निघत . पाखरांचा किलबिलाट , पशू पक्षांचा थवा , फुलांचा मनमोहक  सुगंध, वाऱ्याची अलगद येणारी झुळूक आणि त्यात मनाला प्रसन्न करणारी हवा . 

दिवाळीचा सण तोंडावर आला होता . मुलांना परीक्षेची ओढ लागली होती . कधी एकदा परीक्षा संपते आणि दिवाळीची सुट्टी मिळते . असं झालं होतं .  रोज मिळणारा अभ्यास त्यांना समाधान द्यायचा . ज्ञानदीप आणि ज्ञानदिपातील पाखरं ह्यांचे जिव्हाळ्याचे ऋणानुबंध खूप छान जुळले होते .

ज्ञानदीप मुलांचा जीव की प्राण होता .   ज्ञानदीप मुलांच भवितव्य उज्वल करण्यास मदत करत होता . मुलांना अप्रत्यक्षरित्या सक्षम करत होता ....

ज्ञानदिपाचे खूप उपकार होते मुलांवर आणि मुलांचे ही ज्ञानदिपावर .... त्यांच्यातील boinding खूपच छान होत .

पण अचानक त्यांच्या नात्याला त्या ज्ञानदिपाला दृष्ट लागते .  ते ज्ञानदीप बिल्डर्सच्या डोळ्यावर येतं . ज्ञानदिपाच्या ठिकाणी मोठा मॉल आणि मार्केट बनवायचं असे ते ठरवतात . आणि त्या अनुषंगाने अथक प्रयत्न करत राहतात . ज्ञानदिपावर मुलांचा जडलेला जीव त्या बिल्डर्सच्या अथक प्रयत्नांना मोडून काढत होते .

वारंवार येणाऱ्या अपयशाने बिल्डर्स हताश झाले होते . शेवटी ते एक खूप मोठा आणि हृदय हिन निर्णय घेतात . जो ज्ञानदिपातील पाखरांना कायमचे उडवून लावतात .

ज्ञानदिपामध्ये लास्ट इअरच्या मुलांसाठी निरोप समारोपाचे आयोजन केलेले होते . त्या आयोजनासाठी त्या बिल्डर्स ना प्रमुख पाहुणे म्हणून बोलावन्यात आले होते . त्यांनी खूप खूप मोठं मोठी भाषणे ठोकली ज्ञानदिपासाठी आम्ही आमचं सर्वस्व त्यागु वैगरे आणि इकडे सर्वजण गुंग असतानाच तिकडे जे अन्न आज त्या कीलबिलनाऱ्या पाखरांच्या मुखात जाणार होते   . त्या चाऱ्यात विषाचे दंश सोडले होते . ज्ञान दिपातील पाखरे आजपासून ज्ञान दिपाला कायमचे पोरके होणार होते .

त्या बिल्डर्स चे भाषण वैगरे झाले ते बिल्डर्स आणि  त्यांचे सहकारी ताबडतोब तिथून निघून गेले . त्या मुलांनी आवडीने जेवण वैगरे केले . घरी निघायला लागले ज्ञानदिपाच्या गेट पर्यंत जाईपर्यंत च प्रत्येक जण जमिनीवर कोसळू लागला . तर कोणाला रक्ताच्या उलट्या होऊ लागल्या . आणि ज्ञान दिपातील सर्वच पाखरांचा किलबिलाट कायमचा बंद झाला. 

ज्ञानदीपाचा परिसर ओसाड झाला ..
अशा प्रकारे ज्ञान दिपातील पाखर हरवून गेली  झाला . . 
ही कथा पूर्णतः काल्पनिक आहे ..
कोणत्याही घटनेशी संबंधित असल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा .