झालाच शेवटी त्रिकोण प्रेमाचा ..

किती प्रेम करायचे मी तुझ्यावर ..
आणि तू ही किती करायचस माझ्यावर ..

किती सवय झाली होती. मला तुझी ,
आणि तुला.  माझी ..

एकमेकांशिवाय एक क्षण ही करमायचं नाही ..

तुला माझ्याशिवाय सूचायचंस  नाही दुसरं काही ..

हसायचो ,  खेळायचो , रडायचो , जिवापाड प्रेम करायचो

चोवीस तास एकमेकांसाठी अवेलेबल रहायचो ..

पूर्णपणे मी गुंतले होते तुझ्यात ..

आणि तू ही माझ्यात ...

एकमेकांची साथ देण्यास झालो होतो सज्ज ..

पण बघ ना , नियती कशी विक्षिप्त ..

नकळतपणे एकाच मनाला , दोन जीवाला ..

एकमेकांपासून कायमचे दूर केले ...
आगळे वेगळे हे प्रेमाचे त्रिकोण तयार झाले ..
दुर्गा मते

काल्पनिक रचना माझ्या आयुष्याशी संबधित नाही..