मी येईल प्रकाश घेऊन ...

यशचा आज शाळेचा पहिला दिवस .. 

 यशला शाळेबद्दल   खूपच आपलेपणा वाटत होता , म्हणुनच अगदी चार वर्षाचा असल्यापासूनच तो  त्याच्या मोठ्या भावाबरोबर  शाळेत जात होता ... तो एवढा गोड आणि हुशार होता , की शाळेतल्या बाईही त्याला शाळेत बसण्याची सहज परवानगी देत होत्या ....

आज मात्र यश खूपच खुश होता , कारण तो आज मोठा झाला होता . तो आज स्वतः स्वतःच्या शाळेत जाणार होता . त्याच नावं आज हजरी पटावर आलं होतं ..तो ही आज " yes mam " म्हणून प्रेझेंटी देणार होता ...

त्याचा आनंद गगनात मावेनासा झाला होता ...दोन दिवसापासून तो शाळेत जाण्याची तयारी करत होता .

आजही अगदी पाच वाजता उठला होता . तो तर उठलाच होता , त्याने एवढ्या सकाळी सकाळी आईला ही उठवल . एवढ्या सकाळी काय चाललं ह्याचं ..हे बघायला म्हणून आई उठली ...

     " यश ,  बाळा काय  एवढ्या सकाळी का उठलास ?"

झोप थोडा वेळ ..". डोळे चोळत आई त्याला विचारत होती ...

" आई , अग झोपायच नाही आता , शाळेत जायचं ना मग ,  मला  असं झोपून कसं चालेल ? " 

तो त्याने शाळेत जाण्यासाठी जी तयारी केली होती , ती आनंदाने आईला दाखवत होता . अंगोळी पासून ते बूट चे नॉट बांधून ठेवलेले सार आईला दाखवत होता ..

" बाप रे ! माझा यश तर फारच मोठा झाला ..किती छान तयारी केली शाळेत जाण्याची ..." 

आईचं मन भरून आलं होतं..तिने त्याला जवळ घेतले आणि प्रेमाने कुरूवाळले ....

" आई , हे तर झालं पण ; मेन तयारी बाकीचं आहे अजुन .." तो तिच्या कुशीतून अलगद बाजूला येऊन तिला सांगत होता .."

" कोणती तयारी रे बाळा ? "

" आई अशी कशी ग तू ? "

" कशी रे  बेटा " 

" आई माझा टीपिन बाकी आहे ना अजुन .." तो जरा चिडून बोलला ...

" अरे !  एवढी छान तयारी केलीस तू ... टीपिन ही बनव की तू ..." आई त्याची मजाक घेत आणि त्याला चिडवत बोलली ... 

तो जरा तिच्यावर चिडला , " मी एवढी तयारी केली आणि तू मला साधा टीपिन ही बनवून देणार नाही .."

" अरे ! मी तुला नाही कधी म्हणाले , तू एवढी छान तयारी केलीस तर , टीपीन ही बनव असं बोलले .." 

आई त्याचा उदास झालेला गोड चेहरा बघून मनोमन हसत होती ..वाईट ही वाटत होतं त्याचा लहान झालेला चेहरा बघून ... तो आईच्या अश्या बोलण्यावर चिडून बाहेर जाऊन बसून राहिला ...त्याला आवडतात म्हणून आईने ही खास त्याच्यासाठी ब्रेड वडे केले ...आणि त्याच्या टिपिन बॉक्स मध्ये ठेवले ...यश बाहेर जाऊन बसला होता ... कोणाशिही बोलला नाही ..

आई त्याच्याकडे गेली .. टीपीन आपल्या दोन्ही हातात पाठीमागे लपवून ठेवला ...

" यश बाळा चल , नाश्ता करायला ..." असं म्हणत आई त्याला दुरूनच आवाज देत होती ...

" तूच कर नाश्ता ...मला नाही करायचा .." असं म्हणत तो  आई कडे पाठ करून उभा राहिला ..आईने जाऊन त्याला एक कोमल स्पर्श केला ... आणि त्याच्यासमोर जाऊन दोन्ही पायावर बसली  आपल्या हातातील

टीपिन दाखवत त्याला बोलली ... 

 " हा घे तुझा टीपिन " आणि  त्याला एक गोड स्माइल दिलं ... तो ही खूप खुश झाला ... आईच्या हातातील टीपीन घेऊन त्याने आईला खूप सारे गोड - गोड पापे दिले ...

" अरे ! बास बास आता .." तिनेही त्याला मिठीत घेऊन एक गोड किस त्याच्या कपाळावर केलं ..

" चल जायचं आहे ना शाळेत "  असं म्हणत ती त्याला

आतमध्ये घेऊन गेली ...

त्याने ही पटपट आवरल आणि मोठ्या भावाबरोबर तो शाळेत जायला निघाला ...शाळेत जात असताना त्याला एक झोपडी दिसली ... अस्थाव्यस्थ झालेली ...ती झोपडी त्याच्या घरापासून फार अंतरावर नव्हती ..

शाळेत गेल्यानंतर  त्याला फार काही विशेष वाटलं नाही.

कारण तिथे सगळेजण त्याच्या ओळखीचे होते . वेगळेपणा फक्त हाच की ,  तो आज त्याच्या भावाबरोबर नाही तर  त्याच्या मित्रांबरोबर शाळेत बसणार होता ...

शाळेचा पहिला दिवस तर खूपच छान गेला होता ....

शाळेतून घरी येताना परत त्याला ती झोपडी दिसली..

आता फक्त रिती झोपडी नाही तर , झोपडीत असणारी एक थकलेली आजी बाई ही दिसली ...

ती त्याच्याकडे बघून त्याला हसली , तो ही तिच्या कडे बघून तिला हसला ..

घरी गेल्यानंतर तो जेवण वैगरे करून खेळायला चाललो म्हणून त्या झोपडीकडे गेला ...

ती म्हातारी आजी झोपडी बाहेरचं बसलेली होती ...

तिच्या चेहऱ्यावर हसू नव्हतंच होती , ती फक्त उदासीनता ...यश त्या आजी जवळ येऊन उभा राहिला .

आजीने परत त्याला एक स्माईल दिली .. यश ने पण आजीला एक स्माईल दिली ...

" कोण आहेस बाळा तू ? " आजीने त्याला प्रेमाने विचारलं .."

" इथेच राहतो आजी समोरच्या घरात ..." यशने आजीला उत्तर दिलं ...

" हो का बाळा ...नाव काय रे तुझ ? " 

आजीला यशला बघून खूपच आनंद झाला होता ..आज किती तरी दिवसांनी आजीला आजी म्हणणार कोणी तरी तिच्याकडे आलं होतं ...

" माझं नाव यश ...तू एकटीच राहते का आजी .." 

असा प्रश्न यशने आजीला केला ...

" हो रे बाळा ..." 

" का ग आजी .." त्याच्या निरागस मनाला कुतूहल 

" असच रे बाळा ...माझी मुलं शहरात राहतात .. कधीतरी येतात भेटायला ..." 

" अश्चा " यश असं म्हणत नाही तर , त्याला त्याच्या आईचा आवाज आला ..." चल आजी मी येतो परत " 

असं आजीला सांगून यश घरी गेला ...

" काय रे यश कुठे गेला होतास ? अभ्यास करायच सोडून कुठे उंदडत होता .." असं म्हणत त्याची आई त्याला रागे भरते ...

" आई खेळायला गेलो होतो .." असं म्हणत तो आईला  गोडी  लावून मनवतो.....

" यश तू पण ना खूप भारी आहेस ...चल आता लगेच अभ्यासले बस .." 

त्याला चांगलचं बजावून आई किचनमध्ये गेली ...आई मागे यश ही गेला ...

" आई तुला एक विचारू का ? " असं म्हणत तो किचन मध्ये लुटुपुटू करत होता ...

" काय रे बाळा , तुला आज अभ्यास नाही का ? जा आणि अभ्यास कर ना ...आज सूर्यकांत काका आपल्याकडे जेवायला येणार आहे . माहितेय ना तुला..

मला स्वयं पाक करू दे राजा , तुझे जे ही काही प्रश्न आहेत ...त्याची उत्तर मी उद्या देते ..." असं म्हणत ती यशला समजावत असते ....

" ओके , आई  मी जातो ...पण मला आधी काहीतरी छान खायला देना ..." असं म्हणत तो परत आई भोवतीच फेऱ्या मारत राहतो ...

' काय हवं तुला खायला ...फ्रिज मधे बाबांनी आणलेले आईस क्रीम आहे ...ते खायचं का ? ' फ्रीज मधील आईस क्रीम दाखवत आई त्याला विचारत होती ...

" पूर्ण देशील का ? दोन पॅक आहेत ना , एक पूर्ण पॅक देशील ..." ते पूर्ण पॅक आपल्या हातात घेत ...यश आईची परवानगी मागत होता ...

" ये , पूर्ण पॅक कशाला हवा तुला ? एवढं खाशील तर आजारी पडशील ...परत बाबा रागवतील माझ्यावर ."

यशच्या हातातील पॅक आपल्या हातात घेत आई त्याच्यावर रागवत होती ...

 

" ये , आई मी एकटाच नाही खाणार आहे काही ..माझ्या फ्रेंड्स ला पण देणार ..." आईच्या हातातील पॅक हिसकावून यश दरवाजाच्या दिशेने पाऊल टाकत होता .

" एवढ्या रात्री कोणते फ्रेंड आहेत तुझे , लवकर ये घरी परत ..उशीर झाला तर बाबा चीडतील .." आई किचन मधूनच यशला सांगत होती ...

" हो ग आई  , बाबा यायच्या आत मी घरात यू डोन्ट वरी"

असं म्हणत यश झोपडीच्या दिशेने धाव घेऊ लागला ..

झोपडीत पूर्णपणे अंधार पसरला होता ...यश आजीला अंन आजी यशला ...कोणीतरी आल्याची चाहूल आजीला लागताच ...

" कोण आहे रे तिकडे , एवढ्या उशिरा काय काम इकडेच....".

 आजी काठी टेकवत टेकवत झोपडीच्या दाराशी आल्या.

यशला त्यांनी सहज ओळखल . 

" बाळा एवढ्या उशिरा इकडे काय करतोस ? घरी जा नाहीतर परत आई रागवेल .."

" हो ग आजी जातो ...पण आधी , हे तर बघ मी तुझ्यासाठी काय आणलय ..." आपल्या हातातील आईस क्रीम पॅक आजीला दाखवत तो बोलला ..

" काय आणलं स रे बाळा ..." आजीने कुतुहलाने विचारल ...

" आजी आधी आत तर चल मग दाखवतो तुला .." 

" आत नको रे बाळा , पूर्ण अंधार आहे ..इथेच बसू आपण .." आजीने  हातातली काठी टेकवली आणि खाली बसली .. 

" बरं आजी तू म्हणतेस तस , बरं मी आलोच तू एक मिनिट थांब ..."

    " कुठे चाललास बाळा , आतमध्ये पूर्ण अंधार आहे ..

तुला काहीच दिसणार नाही ..."

" हो ,  ग आजी आलोच बास दोन मिनिट .." असं म्हणत त्याने पटकन झोपडीतून जाऊन चमचा आणि वाटी आणली ....आणि सोबत असलेले आईस क्रीम त्यात टाकले . एक प्लेट आपल्या हातात घेतली . आणि एक प्लेट आजीच्या हातात देत . " हे घे आजी खा ..." 

आजीने हे प्लेट घेतली ...आणि यश ने आणलेल्या आईस क्रीम चा मनमुराद आनंद घेतला ...

यश ने न राहून आजीला प्रश्न केला ... आजी तुझ्या झोपडीत एवढा अंधार का ग ?

" अरे ! बाळा ह्या अंधाराची सवय आहे मला ...आता अंधारातच जगायचं आहे ..जाणून चुकले .." 

" ये  आजी  , असं का ग बोलतेस ? तुझ्या ही आयुष्यात येईल ग कोणी प्रकाश घेऊन ..असं नाही बोलायचं .."

यश आजी वर चिडत बोलला ...

" हो का ? कोण येईल रे बाळा माझ्यासाठी प्रकाश घेऊन. " असं आजी त्याला मजाक मध्ये बोलल्या ..

" आजी मी येईल तुझ्यासाठी प्रकाश घेऊन ..." यश आजीला आत्म विश्वासाने सांगत होता ...आजीला त्याच्या त्या बोलण्याच कौतुक वाटलं ...

" चालेल हा , मी वाट बघेन तू माझ्यासाठी प्रकाश घेऊन येण्याची . पण आता जा बाळा तू घरी खूप उशीर झालाय ... आई वाट बघत असेल , काळजी वाटत असेल तिला तुझी ....

" हो आजी तू  बरोबर बोलतेस .." असं म्हणत तो तिथून धूम ठोक तो ...

 घरी आल्यावर बघतो तर , काय त्याची आई घरासमोरच येरझाऱ्या घालत होती ..त्याच्या काळजीने तिचा जीव नकोसा झाला होता ...  तो दिसल्या दिसल्या आईने त्याच्यावर ओरडायला सुरुवात केली .. 

" यश , एवढा वेळ कुठे होतास ...तू बोलला होतास बाबा ह्यायच्या आत मी घरात येईल म्हणून  , बाबा  येऊन झोपले पण ..सूर्यकांत काका पण तुझ्याबद्दल विचारत होते ... असं का रे करतोस राजा .. एवढा जीव का घेतोस माझा .." त्याच्यावर रागवून आई रूममध्ये जाऊन रडत असते ...यश लवकर तिच्याकडे जातो ..जाऊन तिला घट्ट मिठी मारतो ..तिचे डोळे पुसत तिला स्वारी स्वारी म्हणत तिला मनवण्याचा प्रयत्न करत असतो . 

आई पण त्याला प्रेमाने जवळ घेत बोलते , " बाळा असं नाही रे करायचं ..एवढ्या रात्री बाहेर भटकण चांगलं नाही . काळजी वाटते तुझी म्हणून चिडते तुझ्यावर स्वारी  बाळा .."

" आई तू रडताना छान नाही दिसत ग ..नको ना रडू प्लीज " तो तिचे डोळे पुसत होता .. 

" नाही रडत .. चल आता झोपूया आपण खूप उशीर झालाय ..." 

" ओके , आई तुला एक विचारू .." असं म्हणत तो तीच्याभवती पिंगा घालत होता...

ती खूपच बोर झाली होती ..." हो विचार .."

" आई अशी कुठली वस्तू  आहे ग  , जी कमी पैशाची असेल आणि घरभर प्रकाश देईल ...' त्याच्या ह्या प्रश्नावर आई किंचित स  हसते ...

" कुठून आणतो स रे  हे प्रश्न ...पणती आहे कमी पैशात घरभर प्रकाश देईल अशी वस्तू ..."

" किती रुपयाला येते ग आई ती .." 

 " आता हे काय ? आणि तुला कशाला हवी पणती , आपल्या  घरात तर प्रकाशच  प्रकाश आहे ...

" तू सांग ना .." 

" 10 रुपयाला येत असेल , मे बी आय डोन्ट नो ."

" मला देशील का उद्या 10 रू " 

" हो ...देईल ..पण तुला कशाला हवी पणती ..."

" मला नको ग आई , त्या झोपडी त आजी नाही का ? त्यांच्या झोपडीत खूप अंधार आहे .. त्यांना द्यायची आहे.

देशील ना मला पैसे .." 

" शहाण ग माझं बाळं ते , किती विचार करत दुसऱ्याचं.

देईल मी तुला उद्या पैसे ..झोप आता आणि मला पण झोपू दे ...

ते दोघेही झोपी जातात ..दुसऱ्या दिवशी सकाळी सकाळी उठून लवकर यश यशच आवरून घेतो ..त्याची आई स्वंय पाक करत होती . तो आज परत तीच्यापाशी जाऊन काहीचं न बोलता उभा राहिला .. आईला कळलं होतं हा कशासाठी आला ..त्याची माजाक घेतं ..

" लक्षात आहे हा माझ्या आपलं कालच बोलण .." 

डब्यातून 10 रू काढून आईने यशच हातावर टेकवले ..

" हे घे , आणि दे , आजीला प्रकाश नेऊन ..."

10 रू बघून यश खूपच खूष झाला होता ..." थँक्यू आई लव्ह यू ..."

" लव्ह यू टू बेटा " 

यश ने धावत पणती खरेदी केली आणि आजीला नेऊन दिली ....

" हे बघ आजी मी आलो तुझ्या साठी पणती घेऊन...."

आजीला ही त्या इवल्याशा जिवाचं खूपच कौतुक वाटल 

आजीने त्याला एक घट्ट मिठी मारून खूप खूप आशीर्वाद दिले ...माझे आयुष्य तुला लाभो . तोंडातून नकळत उद्गार उच्चारले...!!!