एकटीच चालली ..

 अंधाऱ्या वाटेवरून एकटीच मी चालते ..

प्रकाश किरण सोबतीला मागते ...

एकटीच मी चालते...

रात्र ती वैऱ्याची ....

निसटून गेली वीण हाडामासाची ..

सत्व परीक्षा होती ती माझ्या स्त्रित्वाची ..

आज ही मी ज्वालातून चालते ..

आगीतून  पुन्हा जन्म नवा घेते ..

एकटीच मी चालते ...

नियतीने सोडले वाऱ्यावर ..

घाव घातले माझ्या मनावर ..

शितोंडे उडविले चरित्रावर ....

नाही कुणी घातली फुंकर हळव्या वेदनेवर ..

गंध गेलेल्या फुलासम आयुष्य झाले ..

माझीच माणसे मला अनोळखी झाले ..

नात्याची वीण ही निसटून गेली ..

मी ह्या वाटेवरून एकटीच चालली ..

चालतांना प्रकाशाची भीक मागितली ..

दुर्गा मते .

कविता पूर्णतः काल्पनिक आहे माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी संबधित नाही ..ह्याची वाचकांनी नोंद घ्यावी ..